Prince of Persia: The Sands of Time Remake duikt weer op met een nieuwe website-update

6 januari 2026
Algemeen
15 min.
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS
Prince of Persia: The Sands of Time Remake duikt weer op met een nieuwe website-update

Samenvatting:

We zijn hier eerder geweest met Prince of Persia: The Sands of Time Remake. Ubisoft kondigt het aan, de tijd verstrijkt, de hoop groeit, en daarna wordt het spoor weer stil. Het verschil nu is dat die stilte vingerafdrukken begint te krijgen. Een onlangs opgemerkte websitedomeinnaam en een recente update-timestamp hebben de remake terug in het gesprek gezet, niet omdat er ineens een trailer is gedropt, maar omdat kleine bewegingen achter de schermen vaak gebeuren vlak voordat marketing opschaalt. Dat garandeert niets, en we moeten het zien als een signaalfakkel in plaats van een releasedatum die in steen gebeiteld is, maar het is wel het soort praktisch spoor dat lastiger te negeren is dan vage “trust me, bro”-praat.

Tegelijk is het grotere verhaal waarom deze remake überhaupt opnieuw opgebouwd moest worden. Ubisoft heeft publiekelijk erkend dat het project is verhuisd naar Ubisoft Montreal en dat het team opnieuw vormgaf aan hoe de remake in een moderne context zou moeten aanvoelen. Dat is belangrijk, omdat Sands of Time zo’n game is die mensen met hun hele zenuwstelsel herinneren. Je herinnert je niet alleen het paleis, je herinnert je het ritme van wall-runs, die kleine ademhaling vlak voor een sprong, en de opluchting wanneer de Dagger of Time een fout corrigeert. Dus wanneer een remake niet matcht met de vibe die mensen in hun hoofd meedragen, komt de backlash snel. Zet die twee draden bij elkaar, een opnieuw opgestart project en een verse web-footprint, en het is makkelijk te zien waarom de speculatie weer oplaait. We houden onze voeten op de grond, scheiden wat bevestigd is van wat gerucht is, en focussen op wat de nieuwste signalen realistisch kunnen betekenen voor een showcase en een launch window.

Waarom Ubisoft de Prince of Persia: Sands of Time-remake opnieuw heeft opgestart

Reboots gebeuren wanneer een project niet meer voelt alsof het op weg is naar de versie die mensen daadwerkelijk willen spelen. Bij Sands of Time is de emotionele band intens, omdat het origineel niet alleen wordt herinnerd als “goed voor zijn tijd”, maar als het moment waarop Prince of Persia zijn moderne identiteit vond. Ubisoft bevestigde later dat de remake is verplaatst naar Ubisoft Montreal, en de bewoording rondom het project maakte duidelijk dat ze opnieuw nadachten over hoe ze iets konden leveren dat het origineel respecteert en tegelijk voldoet aan moderne verwachtingen. Dat is een lastige balans. Kopiëren we elke beat te letterlijk, dan kan het stijf en gedateerd aanvoelen. Veranderen we te veel, dan voelt het niet meer als Sands of Time en wordt het “geïnspireerd door” in plaats van “dit is het”. Dus die reboot leest als een keuze om het hart van de game te beschermen, zelfs als dat betekent dat je de lange weg door de woestijn moet nemen om daar te komen.

Wat ging er mis met de vroege versie

De vroege onthulling landde niet zoals Ubisoft hoopte, en dat is zacht uitgedrukt. Toen mensen de eerste publieke blik zagen, ging de reactie vooral over visuals, animatiekwaliteit en de algehele afwerking, met een luid gevoel dat het niet paste bij de legacy van het origineel. Zo’n reactie creëert een nare feedbackloop: fans worden sceptisch, de ontwikkelaar wordt voorzichtig, updates worden zeldzamer, en fans worden daardoor nóg achterdochtiger. Ubisoft’s latere boodschap over luisteren naar communityfeedback en het herzien van prioriteiten past bij het patroon dat je ziet wanneer een uitgever besluit: “dit kunnen we niet zo uitbrengen.” Plat gezegd: de remake matchte niet met de mentale film die mensen verwachtten bij het horen van die titel. Dat gat tussen verwachting en uitvoering is precies waar projecten worden herbouwd, uitgesteld, of stilletjes hervormd tot ze weer klaar zijn om het podium op te gaan.

Hoe verwachtingen zijn veranderd sinds 2003

In 2003 voelde Sands of Time als magie omdat het bewoog zoals niets anders. Vandaag zijn movement-systemen overal, en spelers zijn gewend aan strakke camera’s, responsieve inputs en animatieblending die de naden verbergt. Dat is de ongemakkelijke waarheid: de industrie leerde van Sands of Time en sprintte er daarna voorbij. Dus een remake kan niet alleen op nostalgie leunen. We verwachten scherpere leesbaarheid in combat, betere feedback wanneer we een sprong missen, en controls die niet voelen alsof ze handschoenen aanhebben. We verwachten ook toegankelijkheidsopties die toen niet standaard waren, van vrij instelbare besturing tot camera-tuning. Dat betekent niet dat Sands of Time een modern, open-ended actiegame moet worden. Het betekent dat de remake de persoonlijkheid moet bewaren, terwijl het “gevoel” wordt geüpgraded zodat het speelt als een klassieker die modern vakmanschap heeft gekregen, niet als een museumstuk achter glas.

De nieuwe websiteregistratie en wat het kan betekenen

Website- en domeinactiviteit is zo’n saai volwassen detail dat ineens spannend kan worden zodra het een game raakt waar mensen al jaren op wachten. Berichten wijzen op een domein dat gekoppeld is aan Sands of Time Remake, dat eerder is geregistreerd en daarna recent is bijgewerkt, precies het soort huishoudelijk werk dat vaak gebeurt wanneer een marketingpush wordt voorbereid. Het is niet op zichzelf bewijs van een onthulling. Bedrijven verlengen domeinen constant om branding te beschermen. Maar timing kan nog steeds betekenisvol zijn, vooral wanneer het project stil is geweest en het publiek hongerig is naar een teken dat de tandwielen weer draaien. De verantwoordelijke lezing is simpel: een verfriste web-footprint suggereert dat iemand aan de publiek zichtbare kant van het project zit, en dat gebeurt meestal met een reden, ook al kennen we die exacte reden nog niet.

Hoe fans domeinactiviteit volgen

Fans volgen domeinactiviteit omdat het een van de weinige plekken is waar grote bedrijven soms per ongeluk voetafdrukken achterlaten. Mensen kijken naar registratiedata, update-timestamps, registrar-informatie, en of een domein begint te wijzen naar nieuwe servers of placeholderpagina’s. Het is een beetje alsof je verse verf ziet op een gesloten deur: je kunt ‘m nog steeds niet openen, maar je weet dat er onlangs iemand is geweest. In dit geval bevat de berichtgeving rond het domein een claim dat het in maart 2022 is geregistreerd en later is bijgewerkt op 10 december 2025, en dat is precies het soort detail dat aandacht trekt omdat het aansluit bij het idee van een aankondigingsvenster op korte termijn. We moeten onze scepsis aan laten staan, want domeintracking is een signaal, geen garantie. Maar het is ook niet pure fantasie, en daarom verspreidt het zo snel wanneer het opduikt.

Wat “recent bijgewerkt” meestal signaleert

“Recent bijgewerkt” kan van alles betekenen, van een simpele verlenging tot een echte pre-launch setup. Het praktische verschil zit in de vraag of het domein zich gaat gedragen als een toekomstige homepage: nieuwe redirects, nieuwe certificaten, nieuwe metadata, of veranderingen die suggereren dat er een pagina gebouwd wordt. Als alles wat we zien een stille update is en verder niets, kan het juridische housekeeping zijn. Als we een meer doelbewuste setup zien, suggereert dat vaak dat marketingmaterialen worden klaargezet voor een reveal. Het lastige is dat wij, van buitenaf, die interne checklist niet kunnen zien. Dus we moeten dit behandelen als een weersvoorspelling. Donkere wolken garanderen geen regen, maar ze suggereren wel dat je misschien niet zonder jas de deur uit moet. De slimme zet is wachten op een tweede signaal, zoals officiële socials die wakker worden of perskanalen die tegelijk echte details krijgen.

Meeneempunten uit eerdere Ubisoft-microsites

Ubisoft heeft een geschiedenis van het opzetten van campagnepagina’s voor grote aankondigingen, en dat volgt vaak een herkenbaar ritme. Een domein verschijnt of wordt ververst, daarna krijgen social kanalen kleine updates, vervolgens zien we gecoördineerde perscoverage, en uiteindelijk dropt de trailer met een gepolijste landingspagina die klaarstaat om clicks te vangen. Wanneer een bedrijf verkeer verwacht, bereidt het eerst de funnel voor. Daarom is domeinactiviteit überhaupt relevant: het kan onderdeel zijn van de steigers die je bouwt vóór een publieke reveal. De kern is dat één aanwijzing zelden genoeg is, maar een cluster van aanwijzingen is moeilijker weg te wuiven. Als de domeinupdate echt is en de remake richting een showcase gaat, zouden we extra beweging verwachten: geüpdatete key art, nieuwe store-metadata, of een Ubisoft-eigen kanaal dat mensen ergens specifiek naartoe stuurt. Totdat dat gebeurt, houden we onze opwinding in de baan “hoopvol maar voorzichtig”.

Waar de remake past in Ubisoft’s releasekalender

Timing telt, omdat Ubisoft’s kalender al druk is, en het bedrijf publiekelijk heeft verwezen naar een releasevenster dat de remake binnen zijn fiscale planning plaatst. Meerdere outlets hebben gemeld dat Ubisoft verwacht dat Sands of Time Remake vóór eind maart 2026 uitkomt, en dat geeft ons een echte grens, ook al hebben we nog geen dag en maand op een trailer staan. Dat venster verklaart ook waarom zelfs kleine hints tot een piek in speculatie leiden. Als een game vóór een fiscale deadline moet landen, kan marketing niet eeuwig slapen. Op een bepaald moment moet de machine gaan bewegen: ratings, store pages, trailers, previews, al die niet-glamoureuze stappen die een lang vertraagd project omzetten in iets dat je daadwerkelijk kunt kopen en spelen. Dus die kalenderdruk is echt, en het maakt recente websitebeweging geloofwaardiger als een stap richting release.

Hoe het zich verhoudt tot Assassin’s Creed-projecten

Assassin’s Creed is Ubisoft’s zwaargewicht, en alles in de buurt wordt ermee vergeleken, zelfs als de games totaal verschillend zijn. In berichtgeving worden Sands of Time Remake en de vermeende Black Flag-remake aan hetzelfde vroege-2026-gebied gekoppeld, en sommige insiderpraat suggereert dat Sands of Time eerst zou kunnen verschijnen. Of die volgorde klopt of niet, de vergelijking helpt om Ubisoft’s strategie te kaderen. Een Prince of Persia-remake is een kans om een geliefde naam te heractiveren zonder dezelfde schaal en hetzelfde risico als een volledig nieuwe flagship-entry. Het kan een sterke “quality moment”-release zijn die mensen eraan herinnert dat Ubisoft nog steeds een gepolijste singleplayer-avonturengame met persoonlijkheid kan leveren. Assassin’s Creed-releases worden ondertussen vaak behandeld als grote tentpoles met bredere marketingcycli. Als Ubisoft wil dat beide kunnen schitteren, is spreiding belangrijk. Daarom duikt het “welke lanceert eerst”-debat steeds weer op: het is niet alleen fannieuwsgierigheid, het is ook basislogica van planning.

Insiderpraat en wat je als speculatie moet behandelen

Insiderreporting is nuttig wanneer het specifieke details geeft die later overeenkomen met officiële bewegingen, maar we moeten het nog steeds als onbevestigd behandelen totdat Ubisoft het hardop zegt. Voor Sands of Time Remake claimt één report een midden januari 2026-launchdoel en suggereert het dat de game alsnog vóór de vermeende Black Flag-remake zou uitkomen. Dat is een nette, verleidelijke verhaallijn, maar de verantwoordelijke aanpak is het claimen te scheiden van bevestiging. Wat via bredere berichtgeving wel “vast” voelt, is het grotere releasevenster tot en met maart 2026. Alles dat preciezer is dan dat, een specifieke week, een specifieke reveal op een event, een shadow drop, valt voorlopig in geruchtterritorium. We kunnen erover praten omdat het verklaart waarom mensen zo scherp kijken, maar we moeten er ons leven niet omheen plannen. Als je ooit hebt gewacht tot een waterkoker kookt, ken je de regel: ernaar staren maakt het niet sneller, het maakt je alleen dorstiger.

Wat we realistisch moeten verwachten van een onthulling

Als Ubisoft de remake binnenkort laat zien, is de veiligste verwachting een gerichte update die de grootste vragen beantwoordt: hoe het er nu uitziet, hoe het speelt, en hoe het het origineel eert. We mogen een trailer verwachten die bewijst dat het “gevoel” klopt, omdat dat het littekenweefsel is van de eerste onthulling. Een datum zou de kers op de taart zijn, maar zelfs zonder datum kan een sterke gameplay-sectie het gesprek in één nacht resetten. Realistisch gezien wil Ubisoft movement, combat-leesbaarheid, en hoe de time rewind-mechanic eruitziet en klinkt met moderne presentatie laten zien. Sands of Time is een game van ritme: flow door de omgeving, herstellen van fouten, en blijven bewegen. Als de reveal die flow raakt, zullen veel mensen de lange wachttijd vergeven. Als dat niet gebeurt, komt de scepsis brullend terug, en niemand wil ronde twee.

Mogelijke platforms, upgrades en toegankelijkheid

Platformverwachtingen zijn verschoven sinds de remake voor het eerst werd aangekondigd, en elke nieuwe reveal moet het platformverhaal helder maken. Spelers willen weten waar ze het vandaag kunnen spelen, niet waar het jaren geleden oorspronkelijk gepland was. Los van platforms verwachten moderne releases quality-of-life en toegankelijkheidsfeatures vanaf dag één, niet als optionele extra’s. Dat betekent opties zoals schaalbare ondertitels, contrastinstellingen, kleuropties, moeilijkheidsafstemming, remapping van controls, en camera-aanpassingen die verschillende comfortlevels respecteren. Sands of Time profiteert hier extra van, omdat precisiebeweging een genot of een frustratie kan zijn, afhankelijk van hoe vergevingsgezind inputs en camera zijn. Het best-case scenario is simpel: we krijgen een remake waarmee je de ervaring kunt tunen zodat de uitdaging eerlijk voelt, niet pietluttig. Niemand wil een run verliezen omdat de camera op het slechtste moment besloot te gaan sightseeën.

Performance-doelen en current-gen standaarden

Performance is nu onderdeel van vertrouwen. Een remake krijgt geen vrijbrief alleen omdat het een oudere game opnieuw bezoekt. Spelers verwachten stabiele framerates, snelle laadtijden en visuals die bewust aanvoelen in plaats van inconsistent. Het goede nieuws is dat Sands of Time niet probeert een gigantische open-world simulatie te zijn. Het is een strak ontworpen avontuur, wat betekent dat Ubisoft een echte kans heeft om iets te leveren dat soepel en responsief voelt. De reveal, als die er komt, zal waarschijnlijk net zo hard beoordeeld worden op animatiekwaliteit en responsiviteit als op pure pixel-detail. De beweging van de Prince moet er zelfverzekerd uitzien en zo aanvoelen. Combat moet duidelijk leesbaar zijn. En de Dagger of Time-mechanic moet voelen als een veiligheidslijn die je kunt vertrouwen, niet als een gimmick die soms faalt wanneer je ‘m het hardst nodig hebt. Als Ubisoft performance en responsiviteit nailt, heeft de remake een kans om weer tijdloos te voelen, om de juiste redenen.

Hoe je updates volgt zonder je te branden

Een lang vertraagde game volgen kan voelen als het najagen van mirages. Je ziet iets glimmen in de verte, sprint ernaartoe, en ontdekt dan dat het alleen maar zonlicht op zand was. De truc is om een simpele filter te bouwen voor wat je aandacht verdient. Officiële kanalen zijn het belangrijkst, maar geloofwaardige berichtgeving kan helpen met timing en context, vooral wanneer het aansluit bij bredere business-vensters zoals een fiscal-year deadline. Domeinupdates vallen ergens in het midden: niet officieel, niet betekenisloos. Dus behandel ze als een duwtje om op te letten, niet als een reden om je hype alvast te pre-orderen. De gezondste aanpak is nieuwsgierig maar kalm blijven. Houd een korte lijst aan signalen die je vertrouwt, negeer lawaai zonder details, en onthoud dat Ubisoft de remake uiteindelijk goed zal moeten marketen als hij echt dichtbij is. Echte releases laten meer dan één voetafdruk achter.

Rode vlaggen in rumorcultuur

De grootste rode vlag is zekerheid zonder bewijs. Als iemand claimt dat ze de exacte datum, exacte tijd en het exacte surprise drop-plan weten, maar nergens iets verifieerbaars kunnen aanwijzen, dan is dat meestal gewoon performance. Een andere rode vlag is wanneer geruchten eindeloos schuiven: “volgende maand” wordt “volgend kwartaal”, dan “volgend event”, en het verhaal blijft bewegen als een doelpaal op rolschaatsen. Let ook op emotionele manipulatie: “Ubisoft verbergt het zeker vanwege een geheime reden,” of “ze gaan het elk moment shadow droppen.” Die zinnen zijn ontworpen om je hooked te houden, niet om je te informeren. De waarheid is minder dramatisch en meer saai: marketingplannen veranderen, projecten kosten tijd, en bedrijven behandelen fanspeculatie niet als een betrouwbare kalender. Als we mentaal oké willen blijven, moeten we rumors behandelen als snacks. Een beetje kan leuk zijn. Erop leven is een rampzalig idee.

Beste signalen om te volgen

De beste signalen zijn de signalen die echte coördinatie vereisen. Officiële social kanalen die tastbare updates posten is er één. Store pages die worden ververst met nieuwe assets is een andere. Vermeldingen bij ratings boards, press previews, en publisher-owned landingspagina’s die actief worden zijn ook sterkere signalen dan vage praat. Domeinactiviteit kan daar onderdeel van zijn, maar is het sterkst wanneer het gekoppeld wordt aan iets anders. Voor Sands of Time Remake is de praktische watchlist simpel: Ubisoft’s officiële communicatie, geloofwaardige outlets die over releasevensters rapporteren, en zichtbare veranderingen aan publiek zichtbare assets zoals websites en listings. Als we twee of drie van die dingen tegelijk dezelfde kant op zien bewegen, dan is het redelijk om te denken dat een reveal dichterbij komt. Tot die tijd is het prima om van de speculatie te genieten, maar hou je verwachtingen geaard. Hoop is geweldig. Hoop met vangrails is nog beter.

Hoe succes eruitziet voor deze remake

Succes voor Sands of Time Remake gaat niet over het wiel opnieuw uitvinden. Het gaat over het terugbrengen van een specifiek gevoel en het laten landen voor moderne handen en moderne ogen. Het origineel werkte omdat het elegant was: puzzels, platforming, combat en verhaal waren aan elkaar geknoopt door movement en de time-mechanic. Als de remake die elegantie bewaart en tegelijk de ruwe randjes gladstrijkt die slecht zijn verouderd, kan hij zowel longtime fans als mensen die hem destijds misten tevredenstellen. Ubisoft krijgt ook een kans om iedereen eraan te herinneren dat Prince of Persia niet alleen “de voorouder van Assassin’s Creed” is. Het is zijn eigen ding, met een lichtere touch, een sprookjesboek-kwaliteit, en een ritme dat voelt als dansen door gevaar. Als we de remake uitspelen en diezelfde “nog één kamer”-trek voelen, dan is dat de echte winst. Niet nostalgie om de nostalgie, maar nostalgie die nog steeds prachtig speelt.

Trouw gevoel, moderne polish

“Trouw” betekent niet stijf. Het betekent herkenbaar. De Prince moet nog steeds bewegen met die zelfverzekerde atletische flow, het paleis moet nog steeds aanvoelen als een plek gebouwd voor gevaarlijke schoonheid, en de time-mechanic moet nog steeds voelen als een slimme tweede kans in plaats van een cheat. Moderne polish is het verschil tussen een geweldige maaltijd herinneren en hem opnieuw proeven met betere ingrediënten. Controls moeten responsief zijn, animaties moeten natuurlijk in elkaar overvloeien, en cameragedrag moet je helpen in plaats van je tegenwerken. De remake moet ook pacing respecteren. Sands of Time is op zijn best wanneer het spanning en opluchting afwisselt, als een achtbaan die weet wanneer hij moet ademen. Als Ubisoft die pacing goed krijgt, wordt de remake niet alleen een revisit. Het wordt een herintroductie, het soort dat nieuwe spelers laat denken: waarom heb ik dit ooit gemist? en oude fans laat grijnzen alsof ze net een verborgen waterfontein in het paleis hebben gevonden.

Combat, traversal en de time-sand magie

Traversal is de headline feature. Als wall-runs, ledge grabs en sprongen soepel aanvoelen, profiteert alles daarvan. Combat is ook belangrijk, maar in Sands of Time is het op zijn best wanneer het movement ondersteunt in plaats van vervangt. Dat betekent dat encounters duidelijk leesbaar moeten zijn, animaties timing moeten communiceren, en de game je beloont voor mobiel blijven in plaats van je voeten planten alsof je op de bus staat te wachten. En dan is er de truc: de Dagger of Time. Rewinden moet instant en bevredigend voelen, met audio- en visuele feedback die je slim laat voelen omdat je herstelt, niet beschaamd omdat je faalt. Dat mechaniek is de ziel van de identiteit van de game. Als het goed voelt, voelt het hele avontuur toegankelijker, omdat je wordt aangemoedigd om risico’s te nemen. En Sands of Time is in de kern een liefdesbrief aan risico’s nemen: eerst springen, rewinden als je spijt hebt, en doen alsof je dat de hele tijd al zo bedoeld had.

Kleine details die het meest tellen

Kleine details zijn waar vertrouwen wordt gewonnen. Camera-tuning die niet schokt tijdens platforming. Input buffering die snelle reacties respecteert. Duidelijk contrast op klimranden zodat je niet hoeft te gokken midden in een sprong. Audio cues die helpen om gevaar te lezen, zoals spikes, traps en vijandaanvallen. Het zijn geen flashy bullet points, maar ze maken het verschil tussen “dit voelt geweldig” en “dit maakt me moe.” Zelfs de toon telt. Sands of Time heeft een sprookjesachtige energie, dramatisch, ja, maar ook speels en zelfbewust. Als de remake die toon behoudt terwijl de presentatie wordt gemoderniseerd, voelt het als hetzelfde verhaal dat opnieuw wordt verteld rond een beter kampvuur. En als Ubisoft dat koppelt aan een stabiel performanceprofiel, krijgen we iets zeldzaams: een remake die mensen niet alleen herinnert aan waarom ze van het origineel hielden, maar ze ook overtuigt dat het zonder excuses thuishoort op moderne consoles.

Conclusie

De nieuwe website-activiteit is een betekenisvolle nudge, geen overwinningsronde. Het vertelt ons dat iemand de publiek zichtbare kant van Sands of Time Remake weer aanraakt, en dat past netjes bij een releasevenster dat in bredere berichtgeving al is besproken. De reboot naar Ubisoft Montreal verklaart ook waarom dit project zo lang duurt: Ubisoft is niet alleen een oude klassieker aan het oppoetsen, het probeert hem opnieuw op te bouwen op een manier die goed voelt in handen van 2026, niet in herinneringen van 2003. Als er een reveal aankomt, is de slimme verwachting een duidelijke blik op hoe de remake vandaag speelt, met movement en responsiviteit als de grote bewijsstukken. Totdat Ubisoft de volgende stap bevestigt, kunnen we voorzichtig optimistisch blijven, uitkijken naar sterkere signalen zoals gecoördineerde updates via officiële kanalen, en onze hype in toom houden zodat het niet verandert in teleurstelling. De ironie van een game over tijd terugspoelen is dat hij iedereen dezelfde les heeft geleerd: geduld redt runs.

Veelgestelde vragen
  • Waarom heeft Ubisoft Prince of Persia: The Sands of Time Remake opnieuw opgestart?
    • Ubisoft bevestigde later dat het project is verhuisd naar Ubisoft Montreal, en de reboot past bij de noodzaak om de remake opnieuw vorm te geven nadat de eerste visie niet voldeed aan verwachtingen rond kwaliteit en gevoel.
  • Betekent een recent bijgewerkt websitedomein dat de remake binnenkort onthuld wordt?
    • Het kan een teken zijn van marketingvoorbereiding, maar het is op zichzelf geen bewijs. Domeinupdates worden betekenisvoller wanneer ze samengaan met officiële posts, ververste store listings of gecoördineerde perscoverage.
  • Is er een bevestigde releasedatum voor Sands of Time Remake?
    • Nee, er is geen bevestigde datum publiekelijk aangekondigd. Berichtgeving heeft gesproken over een breder venster tot en met eind maart 2026, terwijl specifiekere timingclaims onbevestigd blijven totdat Ubisoft zelf iets anders zegt.
  • Komt Sands of Time Remake uit vóór de vermeende Black Flag-remake?
    • Sommige berichtgeving suggereert die volgorde, maar geen van beide heeft een officiële datum die de vergelijking definitief maakt. Behandel het als een mogelijkheid, niet als een belofte.
  • Waar moeten we als volgende op letten als een onthulling dichtbij is?
    • Let op officiële Ubisoft-communicatie, geüpdatete landing pages met echte assets, store page refreshes en geloofwaardige outlets die tegelijk consistente details rapporteren. Een cluster van signalen is sterker dan één losse hint.
Bronnen
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS