Rayman comeback begint hier – wat de jubileumeditie levert en wat “binnenkort” kan betekenen

27 februari 2026
Algemeen
11 min.
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS
Rayman comeback begint hier – wat de jubileumeditie levert en wat “binnenkort” kan betekenen

Samenvatting:

Dat Rayman 30 wordt, is niet alleen een nostalgisch feestje – het is Ubisoft dat opnieuw een schijnwerper zet op een reeks die hielp om de vroege identiteit van het bedrijf te bepalen. De grote vonk deze keer is Rayman: 30th Anniversary Edition, een uitgave die de klassieker uit 1995 behandelt als een museumstuk dat je echt kunt spelen, niet alleen als een herinnering waar je op sociale media langs scrolt. Ubisoft-CEO Yves Guillemot ging nog een stap verder en noemde deze editie “de eerste stap in de comeback van het merk”, terwijl hij ook zei dat het bedrijf “binnenkort” meer wil vertellen over wat er hierna komt. Die combinatie is belangrijk. Een feestelijke heruitgave is één ding, maar een publieke belofte van vervolgplannen heeft een totaal andere energie.

We behandelen dat “binnenkort” met de juiste mix van enthousiasme en realisme. Ubisoft heeft niet in dezelfde adem een volledig nieuwe Rayman-game aangekondigd, en er zijn nog geen harde details over formaat, studio of timing. Wat we wél hebben, is genoeg om de sfeer te proeven. De jubileumeditie zet een basis neer – ze herinnert spelers eraan waarom Rayman überhaupt werkte, laat zien dat er nog steeds vraag is, en geeft Ubisoft een veilige manier om het personage opnieuw te introduceren bij mensen die er bij de originele run niet bij waren. Van daaruit kunnen de volgende stappen van alles zijn: een nieuwe platformer, een kleinere spin-off, of zelfs een crossover-achtig project. Hoe dan ook, er wordt weer hardop over de franchise gesproken – en dat alleen al is een verschuiving die de moeite waard is om in de gaten te houden.

Rayman op 30 – waarom deze verjaardag nog steeds binnenkomt

Dertig jaar is een lange tijd in games. Het is ongeveer het verschil tussen “we bliezen in een cartridge en hoopten op het beste” en “we patchen een game terwijl we ’m nog aan het downloaden zijn.” Dat Rayman die kloof heeft overleefd – en nog steeds met oprechte genegenheid wordt herinnerd – zegt veel over hoe sterk het oorspronkelijke idee was. Het personage is meteen herkenbaar, de werelden zijn kleurrijk zonder schreeuwerig te zijn, en de beweging heeft dat klassieke platformer-ritme waarbij je faalt, lacht en meteen opnieuw probeert. Ubisoft viert dit bovendien niet in een vacuüm. Guillemot heeft de verjaardag neergezet als onderdeel van de langer lopende franchises van het bedrijf, waardoor Rayman weer in hetzelfde gesprek belandt als Ubisofts grootste pijlers. Voor fans voelt het alsof iemand een stoffige zolder opent en een speelgoedje uit je jeugd vindt dat het nog gewoon doet. Voor Ubisoft is het een herinnering dat niet elke geliefde reeks voor altijd geparkeerd hoeft te blijven.

Wat Rayman: 30th Anniversary Edition eigenlijk is

Rayman: 30th Anniversary Edition wordt neergezet als een eerbetoonrelease rond de originele platformer uit 1995. Die bewoording is belangrijk, omdat ze aangeeft dat het doel feest en behoud is, niet een heruitvinding in oude kleren. Ubisofts eigen boodschap leunt op het idee van een “definitief” pakket, en dat betekent meestal twee dingen: de klassieke ervaring blijft intact, en de extra’s zijn bedoeld om de geschiedenis tastbaar te maken. Als je ooit een film met audiocommentaar hebt gekeken en ’m ineens meer bent gaan waarderen, dan snap je de vibe. Deze editie wil langetermijnfans helpen om het origineel opnieuw te beleven met extra context, terwijl nieuwe spelers een vriendelijke instap krijgen waarvoor je geen tijdmachine nodig hebt. Dit is Rayman gepresenteerd als mijlpaal, niet als een willekeurige herdrop.

Wat er in het pakket zit

Bij een jubileumrelease is de grote vraag altijd dezelfde: krijgen we echte waarde, of alleen een chique verpakking? Hier is de pitch dat we meer dan één versie van Rayman krijgen én een stapel extra materiaal dat het ontstaan en de evolutie van de game omlijst. Ubisoft noemt Digital Eclipse als ontwikkelaar van deze editie, en dat is opvallend, omdat die studio de reputatie heeft om oudere games met zorg te behandelen en er archiefachtige features aan toe te voegen. Het algemene doel lijkt te zijn: de klassieke platformer in meerdere vormen aanbieden, en er daarna zorgvuldig gekozen extra’s omheen bouwen die het pakket als een viering laten voelen in plaats van een snelle cash-in. Dat is het verschil tussen een verjaardagskaart en een echt verjaardagsfeest – het ene is beleefd, het andere voelt alsof iemand is komen opdagen.

De vijf versies en de “museum”-insteek

Eén van de grootste hooks is dat de editie meerdere versies van de game bevat, gepresenteerd als een collectie in plaats van één enkele port. Ubisoft heeft ook een documentaire-achtig element en een “museum”-kader benadrukt – het soort set aan features waarmee je achter-de-schermenmateriaal, ontwikkelgeschiedenis en zorgvuldig geselecteerde artefacten rond de originele release kunt bekijken. Dat is belangrijk, omdat het de ervaring groter maakt dan puur speeltijd. Je kunt spelen en daarna meteen zien hoe ideeën zijn geëvolueerd, wat het team probeerde te bereiken en waarom bepaalde ontwerpkeuzes precies zo zijn geland. Het is alsof je door een galerie loopt waar je de tentoonstellingen mag aanraken – voorzichtig, natuurlijk. Voor mensen die van gamegeschiedenis houden, is die context de geheime saus waardoor een jubileumrelease speciaal voelt in plaats van wegwerpbaar.

Prototype, bonuslevels en de extra’s die ertoe doen

Ubisofts promotie voor de editie wijst op extra speelbaar materiaal, waaronder een prototype dat eerder niet speelbaar was, plus een grote batch aanvullende levels. Zulke extra’s zijn meer dan vulling als ze goed gecureerd zijn. Een prototype kan laten zien hoe de identiteit van een game vorm kreeg – je ziet vroege ideeën, ruwe randjes en het moment waarop het team doorhad hoe Rayman moest aanvoelen. Bonuslevels helpen ook als je de hoofdcampagne al uit je hoofd kent en iets nieuws wilt zonder de wereld achter je te laten. Het is het gaming-equivalent van de extended cut en de deleted scenes krijgen, en dan beseffen dat die deleted scenes de helft van de grappen verklaren die je vriend altijd citeerde. Goed gedaan zijn dit soort extra’s niet “meer spullen”. Ze zijn een beter begrip van waarom het origineel klikte.

Waar je het kunt spelen en wat je kunt verwachten

Beschikbaarheid is waar de praktische vragen wonen. Ubisoft heeft Rayman: 30th Anniversary Edition aangekondigd voor Nintendo Switch, PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc, met een releasedatum van 13 februari 2026. Dat is een nette, moderne spreiding die het makkelijk maakt om aan te raden zonder kanttekeningen als “alleen als je nog antieke hardware hebt” of “alleen als je door drie emulatiehoepels en een gebed springt.” Het signaleert ook dat Ubisoft wil dat dit zichtbaar is, niet niche. Als je het type speler bent dat graag een klassieker op je hoofdsysteem bezit zodat hij er altijd is, dan vinkt dit dat vakje af. En als je nieuw bent, heb je geen encyclopedie aan oude ports nodig om te snappen waar je moet beginnen – je kiest je platform en je gaat.

“De eerste stap in de comeback van het merk” – waarom die zin een big deal is

Dit is de zin waardoor mensen rechtop gingen zitten: Yves Guillemot noemde Rayman: 30th Anniversary Edition “de eerste stap in de comeback van het merk.” Dat is niet hetzelfde als “leuk dat je dit nog kent” of “geniet van de nostalgie.” Het is een intentieverklaring, en je ziet het zelden zo direct geformuleerd tenzij er intern op z’n minst echt druk is om meer te doen. Guillemot zei ook dat Ubisoft ernaar uitkijkt om “binnenkort” meer over Rayman te vertellen, terwijl hij erkende dat het bedrijf op dat moment geen details kon delen. Dus blijven we achter met iets dat tegelijk spannend en frustrerend is – zoals iemand “ik heb nieuws” horen zeggen en dan meteen de kamer uit zien lopen. Toch zet een publieke teaser van de CEO verwachtingen neer. Ubisoft weet dat mensen hen eraan gaan houden, waardoor de opmerking minder als lucht en meer als een bewust kruimelspoor aanvoelt.

Waarom Ubisoft nu leunt op legacy-series

Ubisoft benadrukt de lange levensduur van zijn gevestigde franchises, en Guillemots opmerkingen passen in dat bredere kader. Als een bedrijf inzet op “lange adem”, doet het meestal twee dingen tegelijk. Ten eerste herinnert het investeerders en spelers eraan dat deze merken blijvende waarde hebben. Ten tweede creëert het ruimte om oudere namen opnieuw te bezoeken zonder dat het willekeurig aanvoelt. Rayman profiteert van die opzet, omdat de reeks geliefd is, maar niet dezelfde vaste cadans heeft gehad als Ubisofts grootste moderne series. Een jubileumeditie wordt dan een laag-risico, hoog-zichtbaarheid manier om de waters te testen, het personage opnieuw te introduceren en te meten hoe hard mensen reageren. Zie het als een lucifer aansteken in een donkere kamer – je verbouwt het huis nog niet, maar je kijkt wel of de open haard nog werkt.

Wat “binnenkort” realistisch kan betekenen

“Binnenkort” is het gevaarlijkste woord in games. Het kan volgende maand betekenen, volgend kwartaal, of “tot over twee jaar, gooi alsjeblieft geen tomaten.” De realistische interpretatie is een communicatievenster op korte termijn, niet per se een releasevenster op korte termijn. Ubisoft kan binnenkort over Rayman praten zonder binnenkort een gloednieuwe game te lanceren. Dat kan een teaser zijn, een ontwikkelaarsupdate, een onthulling van wie waar aan werkt, of zelfs een bevestiging dat iets voorbij het brainstormen is. De kern is dat Ubisoft het publiekelijk heeft gezegd, wat suggereert dat ze denken dat ze kunnen opvolgen zonder zichzelf voor schut te zetten. Dus ja, we mogen enthousiast zijn – maar we moeten ook met beide voeten op de grond blijven. Als Rayman echt op weg is naar een grotere terugkeer, verdient het de tijd om goed gedaan te worden, niet gehaast uitgebracht als een cake die te vroeg uit de oven is getrokken.

Wat Ubisoft nog niet heeft gezegd

Zelfs met de bemoedigende quotes zijn er duidelijke gaten. Ubisoft heeft geen nieuwe mainline Rayman-platformer bevestigd, geen studio genoemd voor de volgende stap, en geen timing gegeven buiten “binnenkort” voor meer informatie. Er is ook geen officieel detail over of de toekomst van Rayman mikt op klassieke 2D/3D-platforming, een moderne hybride aanpak, of iets experimentelers. Die stilte betekent niet dat er niets gebeurt – het betekent alleen dat we niet moeten doen alsof we het plan kennen. De beste aanpak is om de jubileumeditie te behandelen als het harde, controleerbare feit, en alles daarna als een set mogelijkheden die pas echt worden wanneer Ubisoft een naam, een trailer en een datum op tafel legt.

Wat een moderne Rayman-terugkeer moet behouden – en wat het kan veranderen

Als Rayman in een grotere vorm terugkomt, is het lastige deel het balanceren van identiteit en evolutie. Raymans charme is niet alleen “nostalgie van een oude game.” Het is de mix van speelse beweging, leesbare levels en een toon die ondeugend aanvoelt zonder te veel zijn best te doen. Een moderne terugkeer moet die helderheid behouden – het gevoel dat je altijd snapt waarom je faalde en wat je daarna moet doen. Tegelijk verwachten spelers nu quality-of-life-features die in de jaren 90 niet standaard waren, plus toegankelijkheidsopties waardoor meer mensen mee kunnen doen. Het doel moet niet zijn om Rayman zo glad te schuren dat het saai wordt. Het doel moet zijn om de ervaring te polijsten zodat ze uitnodigend aanvoelt, en dan de platformer-tanden te laten zien als je een echte uitdaging wilt. Met andere woorden: behoud de ziel, update de schoenen.

Bewegingsgevoel, leesbaarheid en moeilijkheid

Platformers leven en sterven op gevoel. Als Rayman springt als een baksteen of glijdt alsof hij op boter staat, maakt het niet uit hoe mooi de achtergronden zijn. Elk toekomstig Rayman-project zou responsiviteit en consistentie moeten prioriteren – de speler moet de besturing vertrouwen zoals hij zwaartekracht vertrouwt. Leesbaarheid is het andere grote punt. Moderne schermen kunnen vol detail zitten, maar platformers hebben duidelijke signalen nodig: waar je kunt landen, wat je pijn doet en wat een geheim is. Moeilijkheid zou ook flexibel moeten zijn. Rayman heeft altijd gewerkt wanneer het je via spelen laat leren en vervolgens meesterschap beloont met pittigere stukken. De sweet spot is wanneer de game je lijkt te plagen, niet te straffen. Je kent de vibe – het level grijnst, jij grijnst terug, en ineens is het 2 uur ’s nachts en heb je “nog één poging” veertien keer gezegd.

Toegankelijkheidsopties zonder de uitdaging glad te schuren

Toegankelijkheid hoeft niet “makkelijk” te betekenen. Het betekent “aanpasbaar.” Een moderne Rayman zou hulpmiddelen kunnen bieden zoals duidelijkere visuele indicatoren, volledig remapbare controls, optionele checkpoints of moeilijkheidsmodifiers waarmee spelers de ervaring naar hun hand zetten. De sleutel is om die opties normaal te laten voelen, niet als een schaamteknop. Spelers die de klassieke bite willen, houden die, en spelers die een soepelere klim willen, nemen voor een deel van de rit de lift. Dat verlaagt de lat niet – dat maakt de deur breder. En eerlijk: Raymans persoonlijkheid heeft er baat bij dat meer mensen ervan kunnen genieten. Een game die zo vrolijk is, hoort niet opgesloten te zitten achter onnodige frictie. Laat de uitdaging komen uit slim ontwerp, niet uit verouderd ongemak.

Waarom Rayman nog steeds past bij het platformerpubliek van nu

Platformers zijn eigenlijk nooit weggeweest, ze hebben alleen andere kleren aangetrokken. We hebben precisie-zware indieknallers, grote budget mascot-revivals en alles daartussenin. Rayman past omdat het een eigen toon heeft die niet edgy probeert te zijn, en omdat het een visuele identiteit heeft die kan opvallen in een drukke markt. Er is ook honger naar series met persoonlijkheid – niet alleen mechanisch sterke games, maar werelden waar je graag in rondhangt. Raymans universum is raar op de best mogelijke manier. Het is kleurrijk, muzikaal, een beetje chaotisch en altijd net iets onvoorspelbaar. Als Ubisoft dit goed speelt, hoeft Rayman geen trends achterna te rennen. Het kan juist datgene zijn waar mensen naar wijzen wanneer ze een platformer willen die joyful aanvoelt in plaats van cynisch. Dat is een lane, en het is een waardevolle.

Hoe je de jubileumeditie aanpakt als je nieuw bent of terugkeert

Als je terugkeert, is de jubileumeditie een kans om opnieuw verbinding te maken met wat Rayman speciaal maakte, en daarna van het extra materiaal te genieten als een bonusronde. Behandel het als teruggaan naar een favoriete plek die is opgeknapt en omgetoverd tot een echte viering. Als je nieuw bent, denk er niet te veel over na. Begin met de kernervaring, laat jezelf wennen aan het ritme en leun in die trial-and-error-loop waar platformers op draaien. En als je er in het begin op afketst, is dat normaal – oudere ontwerpsensibiliteiten kunnen anders voelen. Geef het wat tijd. Zodra de beweging klikt, wordt het een game waarin je momentum opbouwt, letterlijk en mentaal. Negeer ook de archieffuncties niet. Het is geen huiswerk – het is die leuke “hoe het gemaakt is”-stuff waardoor je de game waardeert voorbij alleen levels uitspelen.

De bottom line voor 2026 en daarna

Rayman: 30th Anniversary Edition is het stevige feit op tafel, en het doet nu al wat het moet doen – mensen laten praten, opnieuw laten spelen en herinneren. Guillemots quote “de eerste stap in de comeback van het merk” voegt een tweede laag toe: Ubisoft wil dat Rayman weer ertoe doet, niet alleen als mascotte in het geschiedenisboek van het bedrijf. De eerlijke houding is hoopvol realisme. Geniet van wat er is, want het is echt, speelbaar en duidelijk bedoeld als viering. En let op wat Ubisoft hierna zegt, want ze hebben verwachtingen publiek neergezet. Als de opvolging met zorg wordt aangepakt, kan Rayman terug de spotlight in glijden alsof hij nooit weg is geweest – die bekende grijns, die springerige sprong en die “oké prima, nog één level”-energie die platformers levend houdt.

Conclusie

Rayman 30 zien worden had een stille knik kunnen zijn en verder niets, maar Ubisoft koos voor een luidere aanpak: een jubileumrelease boordevol features en een directe uitspraak dat dit de eerste stap is in een comeback. Die combinatie maakt het moment anders. We hebben een duidelijke release, duidelijke platformen en een CEO die openlijk hint op toekomstige updates. Nu ligt de bal bij Ubisoft. Als het bedrijf opvolgt met iets dat Raymans identiteit respecteert en tegelijk moderne polish geeft, dan wordt deze verjaardag niet alleen een viering – maar het begin van een echte tweede acte.

Veelgestelde vragen
  • Wat zei Yves Guillemot precies over Raymans toekomst?
    • Hij noemde Rayman: 30th Anniversary Edition “de eerste stap in de comeback van het merk” en zei dat Ubisoft ernaar uitkijkt om “binnenkort” meer over Rayman te delen, terwijl er nog geen specifieke details over de volgende stap zijn.
  • Wanneer verscheen Rayman: 30th Anniversary Edition?
    • Ubisoft noemt als releasedatum 13 februari 2026.
  • Op welke platformen verschijnt Rayman: 30th Anniversary Edition?
    • Ubisoft noemt Nintendo Switch, PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc.
  • Is Ubisoft bevestigd bezig met een gloednieuwe Rayman-game?
    • Nee. Ubisoft heeft gehint op toekomstige communicatie, maar heeft nog geen nieuwe mainline Rayman-game officieel aangekondigd, geen studio genoemd en geen releasewindow gegeven buiten de opmerking dat er “binnenkort” meer wordt gedeeld.
  • Is de jubileumeditie een goed startpunt als we Rayman nooit hebben gespeeld?
    • Ja. Het pakket is gebouwd rond de klassieke ervaring uit 1995 en wordt gepresenteerd als een feestelijke uitgave, waardoor het een logische plek is om te beginnen als je wilt begrijpen waarom Rayman zo’n geliefde platformernaam werd.
Bronnen
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS