Reggie Fils-Aimé’s Pokémon-tekortverhaal – en de belofte die hij deed na week één

23 januari 2026
Algemeen
11 min.
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS
Reggie Fils-Aimé’s Pokémon-tekortverhaal – en de belofte die hij deed na week één

Samenvatting:

Soms komen de grootste carrièrelessen niet in een chique vergaderruimte. Ze komen binnen als een boze telefoontje, een bezorgde retailpartner en een stapel lege schappen op de plek waar een blockbusterrelease hoort te liggen. Tijdens de New York Game Awards deelde voormalig Nintendo of America-president Reggie Fils-Aimé een verhaal uit zijn allereerste dagen bij het bedrijf – een moment rond de lancering van Pokémon Ruby en Pokémon Sapphire, toen de vraag heter liep dan het aanbod dat er beschikbaar was. Retailers, midden in de eindejaarsdrukte, waren gefrustreerd omdat ze simpelweg niet genoeg exemplaren hadden om klanten tevreden te stellen, en Reggie merkte al na ongeveer een week in de baan dat hij met die realiteit moest omgaan.

Wat het verhaal laat hangen, is hoe direct zijn conclusie was. Reggie zei dat die ervaring zijn manier van denken vormde en dat hij ervoor zorgde dat softwaretekorten onder zijn toezicht niet zouden gebeuren. Hij knikte ook naar zijn goede relatie met The Pokémon Company en zijn liefde voor de serie, waardoor het moment aanvoelt als een hobbelige start in plaats van een blijvende zure nasmaak. Er zit zelfs een klein, heel menselijk detail aan het einde: hij noemde een “Pokémon Plus”-controller met een Mew erin als een van zijn favorieten – een herinnering dat Pokémon, achter alle zakelijke hoofdpijn, altijd ook draait om charme, ontdekking en dat kleine geluksschokje wanneer iets zeldzaams ineens binnen handbereik voelt.

De sfeer neerzetten bij de New York Game Awards

De New York Game Awards weten viering en storytelling slim te mengen. Het ene moment applaudisseer je voor winnaars, het volgende moment hoor je een herinnering achter de schermen waardoor de hele industrie vreemd klein aanvoelt, alsof iedereen bij dezelfde hoekwinkel boodschappen doet. Tijdens de 15e jaarlijkse show op 18 januari 2026 stond Pokémon in de schijnwerpers als ontvanger die verbonden was aan de Andrew Yoon Legend Award, en Reggie Fils-Aimé stond op het podium in een presenterende rol toen hij een persoonlijke anekdote deelde over zijn vroege Nintendo-dagen. Dat is relevant, omdat awardmomenten makkelijk ingestudeerd en glanzend kunnen worden, maar een verhaal over lege schappen en gespannen gesprekken met retailers is juist het tegenovergestelde van glanzend. Het is de “echte wereld”-kant van gaming – het stuk waar enthousiasme moet overleven tussen logistiek, verzendschema’s en de meedogenloze kalender van het feestdagenseizoen.

De Andrew Yoon Legend Award en waarom die ertoe doet

De Andrew Yoon Legend Award is bedoeld om blijvende impact te erkennen, het soort invloed dat niet verdwijnt na één hitrelease of een trendy moment. In 2026 viel dat spotlicht op Pokémon, waarbij The Pokémon Company aan die erkenning bij het evenement werd gekoppeld. Die invalshoek is belangrijk, omdat Pokémon niet alleen een set games is. Het is een langdurige culturele motor die jeugdherinneringen heeft gevormd, competitieve communities heeft opgebouwd en een gedeelde taal heeft gecreëerd van wezens, types en ruilrituelen. Wanneer een franchise dat niveau bereikt, nodigt zo’n viering vanzelf uit tot reflectie – niet alleen op succes, maar ook op de druk die ermee komt. Want zodra je een wereldwijd fenomeen wordt, is vraag geen zachte golf meer, maar een vloedgolf die supplyplannen uit balans kan slaan als je niet klaar bent.

Reggie’s ‘eerste-week-schok’ bij Nintendo of America

Reggie’s verhaal pakt omdat het begint met een simpele, bijna komische opzet: stel je voor dat je ongeveer een week in een nieuwe baan zit en je wordt in een probleem gegooid dat duizenden klanten direct kunnen voelen. Hij herinnerde zich dat hij met retailpartners moest werken die boos waren omdat ze niet genoeg exemplaren van Pokémon Ruby en Pokémon Sapphire hadden om aan de vraag voor de kerstdagen te voldoen. Dat is geen langzaam sudderend probleem. Dat is een “iedereen kijkt nu naar jou”-probleem. Het vangt ook wat gaming kan zijn op het hoogtepunt van de hype – een menigte voor de deur, ouders die een cadeau proberen te scoren, en medewerkers die dezelfde zin herhalen tot het voelt als een vastgelopen NPC-regel: “Nee, we weten niet wanneer er weer nieuwe binnenkomen.” Voor Reggie werd die vroege schok een les die bleef hangen, juist omdat het niet theoretisch was. Het was een luid, publiek, onmogelijk-te-negeren probleem.

Waarom het Ruby- en Sapphire-tekort retailers zo hard raakte

Retailers verliezen niet alleen een verkoop als een grote release ontbreekt – ze verliezen vertrouwen op het moment zelf. Tijdens het feestdagenseizoen is dat vertrouwen alles, omdat shoppers vaak kopen onder tijdsdruk en emotie. Het kind wil de game nu, de ouder wil het “win”-gevoel van een perfect cadeau, en de winkel wil de held zijn die het voor elkaar krijgt. Als een titel als Pokémon schaars wordt, wordt de winkel de boodschapper van een beslissing die hij niet heeft genomen, en dat is een rotslechte rol. Reggie beschreef dat retailers van streek waren, wat past bij de realiteit van die periode: ze krijgen te maken met rijen, vragen en frustratie aan de balie. In zo’n omgeving is een tekort geen klein ongemak. Het is alsof je een feest probeert te geven nadat je vergeten bent eten te halen – de kamer zit vol, de verwachtingen zijn hoog en je staat te hopen dat iedereen de situatie charmant vindt in plaats van woedend.

De feestdagen-snelkookpan die “lage voorraad” in paniek verandert

De feestdagenperiode is een snelkookpan omdat er een deadline is die niet verschuift. Kerstmis wacht niet op een vrachtwagen met aanvulling. Als de voorraad krap is, telt elke dag, en het probleem stapelt razendsnel op: geruchten verspreiden zich, shoppers bezoeken meerdere winkels, en schaarste zelf wordt brandstof voor nóg meer vraag. Daarom voelen tekorten in gaming vaak dramatischer dan bij andere producten. Een populaire game is niet gewoon “leuk om te hebben” – het kan hét item zijn waar iemand het hele cadeauplan omheen heeft gebouwd. Reggie’s herinnering dat hij al na een week met retailerfrustratie moest dealen laat zien hoe snel de inzet stijgt wanneer een franchise zo heet is. Het is ook waarom dit soort momenten leiderschap kunnen vormen. Als je de hitte van de eindejaarsrush zelf voelt, vergeet je dat niet. Je vergeet misschien waar je je sleutels hebt gelegd, maar je vergeet niet de blik op iemands gezicht wanneer die zegt: “Dus je zegt dat we helemaal niets hebben?”

De Emerald-verwarring en een reality check over de tijdlijn

Eén detail in het verhaal trok extra aandacht: Reggie verwees in het citaat naar Pokémon Ruby en Pokémon Emerald, maar berichtgeving rond het moment merkt op dat Emerald later uitkwam dan Ruby en Sapphire, waardoor het waarschijnlijk is dat hij Sapphire bedoelde toen hij het had over het tekort in de lanceringsperiode. Dat soort slip maakt het verhaal eigenlijk geloofwaardiger, niet minder. Menselijk geheugen is geen spreadsheet. Het is een scrapbook. We onthouden het gevoel – de spanning, de urgentie, de les – en soms wordt het exacte label in ons hoofd omgewisseld. Wat telt, is de kern: Reggie beschreef de pijn van een vraag die het aanbod voorbijschiet in het tijdperk van Ruby en Sapphire, en hij framede het als een vroege carrière-ervaring die hem aanzette om soortgelijke tekorten later te voorkomen.

Wat geheugenfoutjes onthullen over grote momenten

Als je ooit een verhaal van jaren geleden hebt verteld en een klein detail door elkaar haalde, dan ken je de vibe. Iemand corrigeert je en je denkt: “Prima, terecht, maar je snapt wat ik bedoel.” Dat is de energie hier. De “Emerald”-slip verandert de kern van de anekdote niet – hij benadrukt die juist. Het moment was zo intens dat wat bleef hangen geen releasekalender was, maar het gevoel verantwoordelijk te zijn voor een tekort dat klanten en retailpartners in real time ervoeren. Op een vreemde manier maakt dat de les scherper. Het suggereert dat het tekort niet werd onthouden als trivia, maar als een keerpunt. En keerpunten zijn meestal emotioneel, niet archiverend. Het zijn de scènes die je later in je hoofd afspeelt wanneer je beslissingen neemt, als een mentaal waarschuwingsbord dat knippert: herinner je hoe slecht dat voelde, laat het niet nog eens gebeuren.

“Niet onder mijn toezicht” – een ruwe start omzetten in een principe

Reggie’s botte conclusie was simpel: hij zei dat hij het daarna nooit meer liet gebeuren, en hij zette het tekort neer als iets dat onder zijn leiding niet zou en niet mocht terugkeren. Zo’n uitspraak komt binnen omdat hij stevig is. En hij is ook herkenbaar. Iedereen kent dat moment waarop een pijnlijke eerste ervaring verandert in een persoonlijke regel. Brand je één keer je hand, en ineens behandel je elke hete pan alsof het een schurk is in een boss fight. In gamingtermen: het is de les die je leert nadat je wordt weggevaagd door een verrasmechaniek – de volgende keer ben je voorbereid. Voor een bedrijf als Nintendo, waar grote releases culturele events kunnen worden, zijn tekorten niet alleen een supply-hiccup. Het is een klantbelevingsprobleem. Het is een reputatieprobleem. Het is het soort gedoe dat het plezier van een launch kan overschaduwen en enthousiasme kan omzetten in frustratie. Reggie’s verhaal framet leiderschap als die pijn persoonlijk nemen en vangrails bouwen om herhaling te voorkomen.

De onglamoureuze tools achter het voorkomen van tekorten

Hier is de niet-magische waarheid: tekorten voorkomen gaat meestal niet om één heroïsche zet. Het gaat om veel saaie dingen goed doen, consequent en vroeg. Vraag voorspellen, productie coördineren, distributie plannen en nauw contact houden met retailpartners zijn taken die geen applaus krijgen op awardshows, maar die bepalen of schappen vol of leeg zijn. Als een franchise zo groot is als Pokémon, moet je ook rekening houden met hoe hype de vraag kan laten pieken boven wat “normale” modellen voorspellen. Eén trailer, één gerucht, één goed getimede advertentie, en ineens wil iedereen het tegelijk. Daarom is Reggie’s belofte als mindset belangrijk. Het signaleert dat het doel niet is om te reageren nadat schappen leeg zijn. Het doel is om beschikbaarheid te zien als onderdeel van de belofte aan spelers en gezinnen – dat wanneer het moment daar is, het ding waar je enthousiast over bent er ook echt ligt.

Een snelle reality check over wat je wel en niet kunt sturen

Zelfs met sterke planning heeft geen enkel bedrijf elke variabele in de hand. Productiecapaciteit, verstoringen in transport, plotselinge vraagpieken en onverwachte productieproblemen kunnen launches nog steeds ingewikkeld maken. Dus als we praten over “het nooit meer laten gebeuren”, helpt het om dat te lezen als een leiderschapsnorm in plaats van een claim op bovennatuurlijke controle. Het is het verschil tussen zeggen “er kan nooit iets misgaan” en zeggen “we vinden dit onacceptabel en we plannen ernaar.” Die houding kan veranderen hoe agressief je voorbereidt, hoe aandachtig je naar retailers luistert en hoe snel je reageert wanneer er waarschuwingssignalen opduiken. Het is ook waarom het verhaal bij zoveel spelers resoneert. We hebben allemaal schaarste in gaming meegemaakt – of het nu een moeilijk te vinden release is, een uitverkochte accessoire, of een launch day-sprint. Een leider die die pijn van binnenuit beschrijft, en er vervolgens een persoonlijke missie van maakt om het te voorkomen, voelt als iemand die de frustratie erkent in plaats van er zijn schouders over op te halen.

Samenwerken met The Pokémon Company – respect en partnerschap

Reggie framede het tekortverhaal niet als verbittering. Hij volgde het op met de opmerking dat hij het fijn vond om met The Pokémon Company te werken en dat hij van de games houdt. Die draai is belangrijk, omdat het laat zien hoe mensen een stressvol operationeel probleem kunnen scheiden van hun waardering voor de franchise zelf. Zie het als een roadtrip waarbij je een lekke band krijgt. Die band is ellendig, maar dat betekent niet dat je je bestemming haat. Als het iets doet, is het dat je de volgende keer beter plant omdat je juist zonder drama wilt aankomen. In de Pokémon-wereld is de bestemming de ervaring – het avontuur, het verzamelen, de kleine verhalen die spelers voor zichzelf maken. Reggie’s opmerkingen wijzen naar dat grotere plaatje: ook als launches stressvol zijn, kan de relatie en het plezier van de games alsnog de blijvende conclusie zijn.

De controller met een Mew erin en waarom die nog steeds een favoriet is

Het liefste detail uit Reggie’s opmerkingen is tegelijk het meest heerlijk Pokémon: hij noemde een “Pokémon Plus”-controller met een Mew erin als een van zijn favorieten. Dat sluit aan bij hoe de Poké Ball Plus-accessoire werd gepromoot voor Pokémon: Let’s Go, Pikachu! en Pokémon: Let’s Go, Eevee!, inclusief het idee van een Mew-bonus die aan de accessoire gekoppeld was. Het is het soort gimmick dat gek klinkt tot je je herinnert wat Pokémon altijd het beste heeft gedaan – kleine fysieke objecten veranderen in machines voor verbeelding. Een controller is niet zomaar een controller als het voelt alsof er een mythisch wezen in verstopt zit. Het wordt een geheim. Een klein schatkistje dat je in je hand kunt houden. En eerlijk: wie houdt er niet van een beetje mysterie? Het is ook een mooi contrast met het tekortverhaal. Het ene moment gaat over schaarste die je niet wilt – lege schappen. Het andere gaat over schaarste die je wél wilt – een zeldzame Pokémon, verstopt als beloning voor wie nieuwsgierig is.

Conclusie

Reggie Fils-Aimé’s Pokémon-verhaal werkt omdat het tegelijk praktisch en persoonlijk is. Het is praktisch omdat het gaat over aanbod dat vraag moet bijbenen, retailers die klanten willen helpen en de feestdagenrush die kleine problemen groot maakt. Het is persoonlijk omdat hij het vertelt als een eerste-week-schok die zijn aanpak van launches daarna vormde, met een duidelijke belofte dat hij geen softwaretekorten onder zijn toezicht wilde laten gebeuren. De kleine details – retailers die boos zijn, de druk van het seizoen, zelfs de Emerald-slip waar berichtgeving op wijst – maken het moment echt, als een herinnering die nog een beetje prikt. En dan draait hij naar genegenheid: hij vond het prettig om met The Pokémon Company te werken, hij houdt van de games, en hij glimlacht nog steeds bij het idee van een controller met een Mew erin. Dat is de kern van het Pokémon-fenomeen in één snapshot. Het kan tegelijk een logistieke hoofdpijn en een magische kick zijn, en de mensen achter de schermen proberen te zorgen dat die magie niet ontspoort door die hoofdpijn.

FAQ
  • Wat zei Reggie Fils-Aimé dat er gebeurde tijdens zijn eerste week bij Nintendo of America?
    • Hij herinnerde zich dat hij te maken kreeg met frustratie bij retailers omdat er niet genoeg exemplaren van Pokémon Ruby en Pokémon Sapphire beschikbaar waren voor de kerstdagen, en hij zei dat hij ervoor zorgde dat tekorten niet onder zijn toezicht zouden gebeuren.
  • Waarom noemen berichten een verwarring rond Pokémon Emerald?
    • In het citaat zoals gerapporteerd verwees Reggie naar Ruby en Emerald, maar coverage wijst erop dat Emerald later uitkwam dan Ruby en Sapphire, waardoor het waarschijnlijk is dat hij Sapphire bedoelde in die context van het tekort rond de lancering.
  • Waar is de Andrew Yoon Legend Award aan gekoppeld bij de New York Game Awards?
    • De award erkent grote, blijvende impact in games, en in 2026 was de erkenning bij het event gekoppeld aan Pokémon, waarbij The Pokémon Company op officiële eventmaterialen en winnaarslijsten als ontvanger werd genoemd.
  • Wat zei Reggie over samenwerken met The Pokémon Company?
    • Hij zei dat hij het fijn vond om met The Pokémon Company te werken en dat hij van de games houdt, waarbij hij het tekortverhaal neerzette als een vroege uitdaging in plaats van iets blijvend negatiefs.
  • Welke “controller met een Mew erin” bedoelde hij waarschijnlijk?
    • Zijn omschrijving past bij de Poké Ball Plus-accessoire die bij Pokémon: Let’s Go hoort, en die werd gepromoot met een Mew-bonus gekoppeld aan de accessoire.
Bronnen
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS