Donkey Kong Country Returns HD Ver. 1.1.0 verandert een vertrouwde run in een frisse run

Donkey Kong Country Returns HD Ver. 1.1.0 verandert een vertrouwde run in een frisse run

Samenvatting:

Versie 1.1.0 voor Donkey Kong Country Returns HD voelt als een onverwachte bananenvoorraad – gratis, stevig, en vol redenen om de game weer op te starten. De kop is simpel: we kunnen nu als Dixie Kong spelen, en ze is niet zomaar een cosmetische wissel. Haar sprong gedraagt zich anders dan die van Diddy, wat verandert hoe we gaten inschatten, vijandpatronen lezen en die “dit haal ik echt wel”-momenten benaderen die meestal eindigen met een dramatische val. Daarbovenop voegt de update slimmere personagebesturing toe. In solo kunnen we, zodra we een vat pakken, kiezen of Diddy of Dixie verschijnt, en in sessies met twee spelers kan de tweede speler op de wereldkaart met een druk op de stick tussen hen wisselen. Het klinkt klein, tot je echt samen op de bank probeert te coördineren en merkt hoeveel gepriegel dit weghaalt.

De andere grote toevoeging is de Turbo Attack-modus, een razendsnelle variant op levels die strakke uitvoering beloont. Zodra we een level eenmaal hebben uitgespeeld, verschijnt Turbo Attack naast Time Attack, en als we de tijdslimiet halen, verdienen we een turbo-medaille. Dat creëert een leuke loop: leer het level, sprint er daarna doorheen alsof je te laat bent voor een afspraak met Cranky Kong. De update voegt ook Braziliaans-Portugees toe via de systeemtaalinstelling, plus een bundel algemene fixes en verbeteringen aan de beeldkwaliteit. Specifiek op Nintendo Switch 2 krijgen we GameShare (Lokale gebruiker), optimalisatie voor het Switch 2-scherm en high-resolution tv’s, en kortere laadtijden. Alles bij elkaar doet deze update iets zeldzaams – hij verbetert hoe de game van minuut tot minuut aanvoelt, niet alleen hoe hij op een featurelijst oogt.


Donkey Kong Country Returns HD Ver. 1.1.0

Ver. 1.1.0 is het soort update dat niet alleen een getal in een hoek van een menu aanpast – hij verandert hoe we daadwerkelijk spelen. Nintendo heeft hem als gratis update uitgebracht op 20 januari 2026, en hij richt zich op zowel Nintendo Switch als Nintendo Switch 2 met betekenisvolle toevoegingen. Dat is belangrijk, want platformers leven en sterven op ritme. Als een nieuwe modus ons dwingt om anders te bewegen, of een nieuw personage verandert hoe we springen en herstellen, krijgt de hele game een tweede hartslag. Deze update brengt die energie op meerdere manieren tegelijk: een nieuw speelbaar personage, nieuwe wisselopties die frictie verminderen, en een nieuwe speedgerichte modus die schone beweging beloont. Op Switch 2 leunt hij ook op quality-of-life-upgrades zoals GameShare-ondersteuning, verbeterde beeldoptimalisatie en kortere laadtijden. Als we deze game ooit geweldig vonden maar afhaakten omdat we steeds dezelfde routes liepen, geeft Ver. 1.1.0 ons een reden om terug te keren zonder dat er een gloednieuwe release voor nodig is.

video
play-rounded-fill
01:41

Dixie Kong is nu speelbaar

Dat Dixie Kong zich bij de roster voegt is niet voor niets de headline, want speelbare personages in een platformer zijn in feite nieuwe tools in onze handen. We wisselen niet alleen van outfit – we veranderen hoe we risico benaderen. Nintendo merkt op dat Dixie’s actie tijdens het springen anders is dan die van Diddy Kong, wat aangeeft dat beweging en herstel niet identiek zullen aanvoelen. Dat ene verschil kan door de hele ervaring heen golven. Een sprong die langer blijft hangen, momentum anders verschuift, of een ander type controle biedt, kan een “net haalbaar” gat consistent maken, of ons verleiden tot routes die eerder irritant waren. Het voegt ook persoonlijkheid toe aan hoe we spelen. Sommige spelers houden van een precies, snappy gevoel. Anderen vinden een vergevingsgezindere boog fijn waarmee je in de lucht nog kunt corrigeren. Dixie geeft ons nog een stijl om op te leunen, en het mooiste is dat we kunnen experimenteren zonder vast te zitten aan een apart savebestand of een aparte modus.

Hoe Dixie’s sprong het gevoel van een level verandert

Als de sprong van een personage verandert, verandert het level op papier niet, maar wel in onze handen. De platforms zijn even groot, vijanden staan op dezelfde plekken, en gaten krimpen niet ineens – toch verschuiven onze timing en ons vertrouwen meteen. Dixie’s andere sprongactie betekent dat we micro-momenten opnieuw leren: wanneer we van een rand afzetten, hoe vroeg we moeten committen, en hoeveel we na de afzet nog kunnen bijsturen. Dat kan vertrouwde stukken weer fris gevaarlijk maken op een goede manier, alsof je een route die je kent ’s nachts loopt in plaats van overdag. Het beïnvloedt ook het momentum door een level. Een personage dat anders herstelt kan agressiever spel aanmoedigen, omdat fouten ineens te redden zijn, of juist een rustiger tempo belonen als de sprong meer planning vraagt. Hoe dan ook is Dixie’s aanwezigheid een echte gameplayverandering, geen gimmick, en dat is precies wat voorkomt dat platformers muf gaan aanvoelen.

In solo wisselen van partner wanneer je een vat pakt

Solo play krijgt een slimme quality-of-life-aanpassing: wanneer we alleen spelen, kunnen we door een vat te pakken nu wisselen tussen Diddy Kong of Dixie Kong als het personage dat verschijnt. Die ene regel in de patch notes heeft in de praktijk een grote impact, omdat hij keuze biedt precies waar we die nodig hebben. In plaats van vast te zitten aan de partner die de game ons op dat moment geeft, kunnen we beslissen op basis van het volgende stuk van het level. Misschien willen we een lastige passage proberen met de sprongstijl van het ene personage en wisselen we bij het volgende vat terug wanneer het terrein verandert. Het is alsof je de juiste schoenen kiest voor het juiste pad – je kunt overal op lopen, maar de juiste pasvorm maakt de hele tocht soepeler. Dit maakt experimenteren ook moeiteloos. We kunnen Dixie’s gevoel in een sectie testen, terugwisselen als het niet klikt, en door blijven gaan zonder de flow te breken. In een game waarin momentum alles is, is dat een grotere winst dan het klinkt.

Wisselen in twee spelers op de wereldkaart

Lokale co-op is waar platformers vaak óf beste vrienden voor altijd worden óf “misschien moeten we even pauze nemen”-simulators, en personagecontrole kan de balans bepalen. In Ver. 1.1.0 kan speler twee, wanneer je met twee mensen speelt, tussen Diddy Kong en Dixie Kong wisselen door op de wereldkaart de stick in te drukken – specifiek de L Stick wanneer je twee Joy-Con 2 of Joy-Con-controllers gebruikt. Het belangrijkste is het resultaat: we kunnen aanpassen wie speler twee gebruikt zonder dat de setup in een menudoolhof verandert. Dat houdt co-op luchtig en leuk, omdat wisselen een snelle keuze wordt in plaats van een discussie die de game stilzet. Het maakt het ook makkelijker om speelstijlen te matchen. Als speler twee zich prettiger voelt met één optie, kan die dat kiezen en daarbij blijven. Minder frictie betekent meer gelach, minder “wacht, wat drukte ik nou,” en meer tijd in de levels.

Turbo Attack-modus: speedruns met tanden

Turbo Attack-modus voegt een ander soort spanning toe – dat “gaan, gaan, gaan”-gevoel waarbij aarzeling je duur komt te staan. Nintendo beschrijft het als een modus waarin we met hoge snelheid door een level kunnen racen, wat meteen verandert wat we belangrijk vinden. In een normale run pauzeren we misschien om een sprong uit te lijnen, alles wat los en vast zit mee te pakken, of veilig langs een vijand te spelen. Turbo Attack dwingt ons te denken als een runner in plaats van als een verzamelaar. Het level wordt een baan, en elke fout is een tijdstraf die emotioneel pijn doet omdat we weten dat hij te vermijden was. Dat is juist de fun. Het is druk, maar speelse druk, zoals een vriend in de regen naar de auto racen. Turbo Attack voegt ook replay value toe omdat het bekende levels verandert in performance-uitdagingen. Zodra we de “veilige” route kennen, kunnen we de “snelle” route najagen. Hetzelfde level krijgt ineens twee identiteiten, en dat is een sterke manier om een platformer levend te houden.

Hoe Turbo Attack ontgrendelt en hoe turbo-medails werken

Turbo Attack is op een eenvoudige manier aan progressie gekoppeld. Zodra we een level één keer hebben uitgespeeld, verschijnt Turbo Attack tegelijk met Time Attack-modus. Dat ontwerp is logisch, omdat het first-time spelers respecteert – we ervaren het level eerst normaal voordat de game ons vraagt er doorheen te sprinten. Daarna is de uitdaging duidelijk: als we Turbo Attack binnen de tijdslimiet voltooien, krijgen we een turbo-medaille. Medailles zijn een simpele beloning, maar ze tikken precies dat “nog één poging”-gevoel aan dat platformers zo goed kunnen. We missen de limiet met één seconde, geven het vat-timing de schuld, lachen, en rennen meteen opnieuw. De structuur zorgt er ook voor dat Turbo Attack niet voelt als een aparte game. Het ligt bovenop dezelfde levels die we al kennen, waardoor onze kennis meeneemt. Hoe beter we de layout begrijpen, hoe meer Turbo Attack draait om uitvoering in plaats van gokken.

Snelle tips voor Turbo Attack zonder gek te worden

Turbo Attack is snel, en snelheid laat kleine fouten enorm aanvoelen, dus tip één is: behandel het als ritme-oefening. We proberen niet perfect te zijn in poging één. We proberen consistent te zijn. Kies één stuk dat de run steeds verpest en focus op het opschonen daarvan, want twee seconden winnen in één probleemzone is meer waard dan overal mini-fracties wegschaven. Het helpt ook om te committen aan beweging – aarzeling is de stille moordenaar in speedmodes. Als we een sprong gaan twijfelen, verliezen we meestal meer tijd dan we besparen. Een andere praktische tip is leren waar we optionele paden veilig kunnen negeren. Turbo Attack vraagt niet om sightseeing – het vraagt om finishen. Tot slot: als we co-op spelen, spreek het plan uit voordat je start. Niets sloopt een run sneller dan twee spelers die allebei willen leiden. Turbo Attack is chaos als we het dat laten zijn, maar het is bevredigende chaos als we in sync raken.

Braziliaans-Portugese taalondersteuning

Taalondersteuning klinkt misschien niet zo spannend als een nieuwe modus, maar het is voor veel spelers een echte kwaliteitsupgrade. Ver. 1.1.0 voegt Braziliaans-Portugese taalondersteuning toe, en Nintendo merkt op dat we de taal kunnen wijzigen in de instelling “Taal” in het menu “Systeem” van “Systeeminstellingen.” Dat betekent dat de optie op systeemniveau wordt geregeld in plaats van verstopt te zitten in een in-game submenu, wat typisch is voor veel Switch-releases en het consistent houdt binnen een bibliotheek. Dit is belangrijk omdat platformers timing, mechanics en feedback vaak communiceren via korte prompts en menu’s. Als die tekst in iemands voorkeurstaal binnenkomt, voelt de game vriendelijker en directer. Het is ook een signaal dat Nintendo na release nog steeds de toegankelijkheid voor de game verfijnt en uitbreidt. Zelfs als we zelf in het Engels spelen, maken extra talen de community groter, en grotere communities houden games vaak langer levend via gedeelde challenges, runs en vriendelijke competitie.

Nintendo Switch 2-upgrades in deze update

Op Nintendo Switch 2 is Ver. 1.1.0 niet gewoon “dezelfde update, maar dan op nieuwere hardware.” Nintendo voegt Switch 2-specifieke verbeteringen toe die raken aan hoe we de game delen, hoe hij eruitziet op moderne schermen, en hoe snel we weer in actie zitten na een dood of restart. Die dingen doen er meer toe dan ruwe specs, omdat ze het gevoel van een speelsessie veranderen. Als laadtijden korter zijn, doet falen minder pijn en voelt experimenteren vanzelfsprekender. Als het beeld is geoptimaliseerd voor het Switch 2-scherm en high-resolution tv’s, zien we gevaren en beweging helderder, wat een subtiel maar echt voordeel is in een game die draait om timing. En als nieuwe deelopties zoals GameShare (Lokale gebruiker) opduiken, wordt het makkelijker om van een solo-avond een bank-co-op moment te maken. Dit zijn upgrades die maken dat de Switch 2-versie voelt alsof hij thuishoort op het systeem, in plaats van er alleen maar op te draaien.

GameShare (Lokale gebruiker)-ondersteuning

Ver. 1.1.0 voegt ondersteuning toe voor “GameShare (Lokale gebruiker)” wanneer we op Nintendo Switch 2 spelen. Nintendo’s notities leggen uit dat we “GameShare (Lokale gebruiker)” kunnen selecteren via “2 spelers” op het startscherm van de game of via het menuscherm op de wereldkaart. In gewone taal: het is een nieuwe lokale deeloptie die in de Switch 2-ervaring is ingebouwd, en Nintendo plaatst hem precies waar spelers al kijken wanneer ze samen willen spelen. Dat is belangrijk, want functies helpen alleen als mensen ze ook kunnen vinden. Praktisch gezien is alles wat lokale play makkelijker maakt een winst voor een Donkey Kong-platformer, omdat deze games schitteren wanneer één persoon juicht en de ander halverwege een sprong in paniek raakt. GameShare-ondersteuning laat ook zien dat Nintendo Switch 2-upgrades meer wil maken dan alleen performance-boosts. Het gaat om sociaal spelen, snelle setup en minder “wacht, hoe doen we dit?”-momenten die de vibe kunnen slopen.

Display-optimalisatie en verbeteringen aan de beeldkwaliteit

Nintendo stelt dat de game is geoptimaliseerd voor het Nintendo Switch 2-scherm en high-resolution tv’s voor verbeterde beeldkwaliteit. Dat is een brede zin, maar de bedoeling is duidelijk: we mogen een schonere, scherpere presentatie verwachten op nieuwere schermen. In een platformer is helderheid niet alleen voor mooie visuals – het gaat om snel de wereld lezen. Strakkere randen en betere beeldverwerking kunnen gevaren makkelijker zichtbaar maken, voor- en achtergrondlagen beter scheiden, en beweging makkelijker te volgen wanneer het hectisch wordt. Nintendo noemt daarnaast algemene “verbeteringen aan de beeldkwaliteit” samen met andere fixes, wat suggereert dat beide versies profiteren, terwijl Switch 2 extra aandacht krijgt voor de display pipeline. Het resultaat is een soepelere ervaring waarin de game meer thuis voelt op moderne tv’s. Als we ooit een remaster speelden en het gevoel hadden dat iets op een groot scherm nét niet klopte, dan is dit soort optimalisatiewerk precies de stille fix die alles natuurlijker laat aanvoelen.

Kortere laadtijden en de quality-of-life-opbrengst

Op Nintendo Switch 2 zegt Nintendo dat de laadtijd nu korter is. Die zin is kort, maar de opbrengst is groot, zeker in een game waarin retries onderdeel van de fun zijn. Sneller laden betekent minder wachten en meer spelen, wat het hele punt is van een platformer opstarten voor “even snel een run.” Het verandert ook hoe we oefenen. Als een sectie lastig is, kunnen we vaker opnieuw proberen zonder het gevoel te hebben dat we tegen menu’s en laadscreens vechten in plaats van tegen het level. Dat maakt Turbo Attack-modus ook leuker, omdat speed-uitdagingen vaak om herhaalde pogingen vragen. Er zit ook een emotionele component aan: snelle restarts houden momentum hoog. In plaats van af te koelen tussen runs blijven we in de zone, en dat is wanneer we het beste spelen. Kortere laadtijden zie je niet in een screenshot, maar je merkt ze aan hoe lang we blijven spelen voordat we de controller neerleggen.

Andere fixes en kleine verbeteringen

Naast de headline-features merkt Nintendo op dat meerdere andere issues zijn aangepakt en dat er verbeteringen aan de beeldkwaliteit zijn gedaan om de gameplay-ervaring te verbeteren. Dit zijn de onbezongen onderdelen van een update, omdat ze meestal edge cases, stabiliteitshaperingen en kleine irritaties aanpakken die spelers voelen maar niet altijd kunnen uitleggen. Zulke fixes helpen ook dat alles beter landt. Een nieuw speelbaar personage is leuker wanneer de game stabiel aanvoelt. Een nieuwe modus is bevredigender wanneer het beeld duidelijker is en de totale ervaring soepeler draait. Zelfs als we geen bullet-by-bullet lijst hebben van elke kleine fix, is de kern dat Nintendo Ver. 1.1.0 behandelde als meer dan een feature drop. Het is ook een verfijningsronde die sessies schoner en betrouwbaarder moet maken, of we nu op Switch spelen of de Switch 2-upgrades benutten. In een platformer is betrouwbaarheid comfort food – je merkt het niet als het perfect is, maar je mist het meteen als het dat niet is.

Conclusie

Ver. 1.1.0 geeft Donkey Kong Country Returns HD een echte tweede adem. Dixie Kong voegt een frisse manier toe om te bewegen en bekende levels opnieuw te denken, en de nieuwe wisselopties maken het makkelijker om te experimenteren zonder de flow te breken. Turbo Attack-modus verandert uitgespeelde levels in high-speed uitdagingen met turbo-medailles als duidelijke beloning, en dat soort loop is perfect voor spelers die graag een level beheersen in plaats van het alleen maar uitspelen. De Braziliaans-Portugese taaloptie vergroot wie er comfortabel kan instappen, en de algemene fixes plus beeldverbeteringen maken het geheel soepeler. Op Nintendo Switch 2 zorgen GameShare (Lokale gebruiker), display-optimalisatie voor high-resolution schermen en kortere laadtijden ervoor dat de game moderner en socialer aanvoelt. Als we wachtten op een reden om oude favorieten opnieuw te spelen, dan heeft Nintendo ons er net eentje gegeven – en hij komt met een staart-in-de-lucht-sprong.

Veelgestelde vragen
  • Wanneer is Ver. 1.1.0 uitgebracht voor Donkey Kong Country Returns HD?
    • Nintendo vermeldt dat de update is uitgebracht op 20 januari 2026, en hij is beschikbaar voor zowel Nintendo Switch als Nintendo Switch 2.
  • Hoe wisselen we tussen Diddy en Dixie in solo play?
    • Wanneer we alleen spelen, kunnen we door een vat te pakken wisselen tussen Diddy Kong of Dixie Kong als het personage dat verschijnt, waardoor testen snel en zonder gedoe gaat.
  • Hoe wisselt speler twee van personage in lokale co-op?
    • In two-player play kan speler twee op de wereldkaart wisselen tussen Diddy Kong of Dixie Kong door de stick in te drukken – dat is de L Stick wanneer je Joy-Con 2 of Joy-Con-controllers gebruikt.
  • Hoe werken Turbo Attack-modus en turbo-medailles?
    • Nadat we een level één keer hebben uitgespeeld, verschijnt Turbo Attack naast Time Attack. Als we Turbo Attack binnen de tijdslimiet halen, verdienen we een turbo-medaille.
  • Wat zijn de Nintendo Switch 2-specifieke toevoegingen in deze update?
    • Op Switch 2 voegt Ver. 1.1.0 GameShare (Lokale gebruiker) toe, optimalisatie voor het Switch 2-scherm en high-resolution tv’s, en kortere laadtijden.
Bronnen