Final Fantasy VII Remake Part 3 is multiplatform, en Hamaguchi zegt dat de kwaliteit niet zal dalen

27 februari 2026
Nintendo Switch 2
13 min.
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS
Final Fantasy VII Remake Part 3 is multiplatform, en Hamaguchi zegt dat de kwaliteit niet zal dalen

Samenvatting:

Wanneer een reeks die bekendstaat om grote cinematografische momenten en flitsende visuals multiplatform gaat, doet het internet wat het altijd doet: het begint de toekomst te meten in worstcasescenario’s. Precies daarom kwamen de nieuwste opmerkingen van Final Fantasy VII Remake-regisseur Naoki Hamaguchi zo hard binnen. Hij bevestigde opnieuw dat deel 3 van de trilogie is gepland als een multiplatformrelease en ging rechtstreeks in op de angst dat ondersteuning voor Nintendo Switch 2 en Xbox de look-and-feel van de finale omlaag zou trekken. Zijn boodschap is simpel en wordt niet voor niets herhaald: de keuze om multiplatform te gaan zal de kwaliteit van het derde deel niet verlagen. Als je dezelfde discussies al weken in een loop ziet langskomen, snap je meteen waarom hij klinkt als iemand die dezelfde vraag al minstens een dozijn keer heeft moeten beantwoorden.

Het interessantste stuk is het “hoe”, omdat dat uitlegt waarom het team er vertrouwen in heeft. Hamaguchi beschrijft een ontwikkelstructuur die begint met een high-end pc-doel en daarna per platform omlaag afstemt, in plaats van te bouwen voor de laagste lat en te hopen dat sterkere hardware de rest vanzelf oplost. Hij heeft het ook over een filosofie waarbij assets niet worden ontworpen om aan de zwakste basislijn te voldoen, maar juist leunen op een schaalproces dat vaak “reductie” wordt genoemd, waarbij assets en instellingen worden aangepast aan elk systeem. Bovenop die geruststelling zegt hij dat deel 3 al speelbaar is en dat het team in de “final push”-fase zit, waarin ze polijsten en de ervaring verder opbouwen, met later meer om te delen. Met andere woorden: we horen niet alleen “vertrouw ons”, we horen “hier is de structuur, en hier staan we in de planning”.

Waarom Hamaguchi’s geruststelling over Final Fantasy VII Remake Part 3 ertoe doet

Laten we eerlijk zijn: angst reist sneller dan trailers. Zodra mensen “multiplatform” horen, vertaalt een deel van de fanbase dat automatisch naar “downgrade in aantocht”, zeker als Nintendo-hardware onderdeel is van het gesprek. Op papier is dat niet eens een bizarre vrees. Verschillende platforms hebben verschillende beperkingen, en grote moderne RPG’s hebben de gewoonte om geheugen-, opslag- en GPU-budgetten door te drukken tot ze piepen. Dus wanneer Hamaguchi openlijk erkent dat hij de buzz en de zorgen heeft opgemerkt, komt dat anders binnen dan een vage corporate verklaring. Het klinkt als iemand die de sfeer in de zaal leest, niet iemand die een script afleest. Dit gebeurt ook op een gevoelig moment voor de trilogie: deel 3 is de finale, degene die jaren aan opbouw moet uitbetalen, en niemand wil dat het laatste hoofdstuk voelt alsof het met enkelgewichten rondloopt. Daarom is zijn herbevestiging belangrijk: het is niet alleen “ja, het is multiplatform”, het is “nee, we ruilen de visuele klap of de totale presentatie niet in om dat voor elkaar te krijgen”.

Wat Hamaguchi daadwerkelijk bevestigde over Part 3

Hamaguchi’s kernpunten zijn makkelijk samen te vatten, maar ze wegen zwaarder omdat hij ze koppelt aan een concrete workflow. Ten eerste bevestigde hij opnieuw dat Final Fantasy VII Remake Part 3 bedoeld is als een multiplatformrelease. Ten tweede ging hij in op zorgen dat ondersteuning voor Nintendo Switch 2 en Xbox kan leiden tot lagere graphics of kwaliteit, en hij duwde dat rechtstreeks terug door te zeggen dat de beslissing om multiplatform te gaan de kwaliteit van het derde deel niet zal verlagen. Ten derde legde hij de ontwikkelstructuur van het team uit: ze bouwen niet voor een lage basislijn en hopen daarna dat het wel opschaalt, ze bouwen voor een high-end doel en optimaliseren vervolgens omlaag voor elk platform. Tot slot gaf hij een voortgangsupdate waar fans altijd op aanslaan: de game is al speelbaar, en het team zit in de “final push”, waarin ze de kwaliteit aanscherpen en dag na dag verbeteren, met later meer informatie om te delen. Als jij het type bent dat een trailer frame voor frame terugspoelt, dan zijn “al speelbaar” en “final push” precies de woorden waardoor je rechtop gaat zitten.

De “high-end pc eerst”-workflow in gewone mensentaal

Stel je voor dat je een grote maaltijd kookt voor vrienden met verschillende pittigheidstoleranties. Eén aanpak is om alles flauw te maken en te hopen dat mensen later zelf smaak kunnen toevoegen. Een andere aanpak is om het te koken zoals het bedoeld is, en dan te portioneren en bij te sturen zodat iedereen ervan kan genieten. Hamaguchi beschrijft de tweede aanpak voor ontwikkeling. Door eerst een high-end pc-omgeving als doel te nemen, kan het team het visuele plafond vastleggen dat ze willen halen, assets op een hoog kwaliteitsniveau bouwen, en de totale presentatiedoelen verankeren zonder vanaf dag één rond de zwakste hardware te ontwerpen. Zodra die basis van de “beste versie” er is, wordt optimalisatie een gecontroleerd proces: textures, geometriedetail, effecten, dichtheid en andere instellingen aanpassen zodat ze passen bij de sterke punten en grenzen van elk platform. Dit is belangrijk omdat het de creatieve intentie beschermt. In plaats van te beginnen met “hoe laag moeten we gaan”, start het met “hoe willen we dat dit eruitziet”, en lost het daarna de technische puzzel op om daar te komen op verschillende systemen.

Waarom hoog beginnen juist risico kan verlagen

Het klinkt in eerste instantie omgekeerd, maar hoog beginnen kan voorkomen dat teams zichzelf in een hoek schilderen. Wanneer een project start door de laagste lat te targeten, is het verleidelijk om vroeg conservatieve keuzes te maken, en die keuzes blijven vaak hangen zelfs wanneer betere hardware beschikbaar is. Starten met een high-end doel laat het team een “full fidelity”-referentie bouwen, die vervolgens de meetlat wordt voor alles. Die referentie is ook nuttig voor tests, omdat afwijkingen sneller opvallen. Als belichting niet klopt, zie je het meteen. Als animatietiming vreemd voelt, springt het eruit. Als een achtergrondobject de sfeer breekt, is het overduidelijk. Met andere woorden: de high-end build wordt de waarheid, en elke platform-specifieke versie wordt een bewuste interpretatie van die waarheid, niet een compromis dat in het donker wordt gesloten. Het is ook een manier om te voorkomen dat pc-spelers het gevoel krijgen dat ze een bijzaak zijn, omdat het proces pc expliciet behandelt als een leidende omgeving in plaats van een late port.

Waarom multiplatform niet betekent “laagste basislijn”

De term “laagste basislijn” is eigenlijk de schurk in deze hele discussie. Mensen zijn bang dat als een game op een minder krachtig systeem moet draaien, het hele project rond die beperking wordt ontworpen. Hamaguchi’s opmerkingen zetten zich af tegen die vrees. Hij legt uit dat het basisprincipe van het team niet is om assets te ontwerpen om aan de laagste basislijn te voldoen. In plaats daarvan maken ze assets eerst voor high-end omgevingen en stemmen ze daarna per platform af. Dat is een groot filosofisch verschil. Het betekent niet dat elk platform in elke technische metriek identiek oogt, maar het betekent wel dat het project niet wordt gebouwd alsof sterkere hardware niet bestaat. En dat is waar fans echt op reageren: het idee dat de finale “tegengehouden” zal aanvoelen. Hamaguchi zegt in feite: “Zo maken wij geen games, en zo maken we deze ook niet.” Hij grapt zelfs dat hij het zal moeten blijven herhalen, en dat zegt genoeg over hoe hardnekkig de zorg is geweest.

Waar de zorg vandaan komt, en waarom die blijft plakken

Een deel van die zorg is gewoon patroonherkenning. Fans hebben ports gezien die zacht ogen, onregelmatig draaien, of effecten terugschroeven, en ze nemen aan dat dezelfde trade-offs het hele ontwikkelproces besmetten. Een ander deel is emotioneel. Final Fantasy VII Remake is niet alleen een game die mensen leuk vinden, het is een game waar herinneringen aan vastzitten, dus elk signaal van compromis voelt persoonlijk. Tel daar de moderne gewoonte bij op om screenshots te vergelijken alsof het bewijs is in een rechtszaak, en de angst wordt zelf-aanjagend. De realiteit is dat multiplatformontwikkeling kan slagen of falen afhankelijk van planning, tooling en technische leiding. Hamaguchi’s opmerkingen richten zich op de planningskant: hij beschrijft een structuur die moet voorkomen dat een platformverschuiving een creatieve terugtocht afdwingt. Of je nu bang bent voor belichting, texture-scherpte of die grote cinematografische “wow”-factor, zijn punt is dat het presentatiedoel wordt gezet zonder dat één platform het plafond dicteert.

Hoe “reductie” werkt voor assets en visuals

“Reductie” klinkt als een eng woord als je je voorstelt dat iemand met een schaar door je favoriete scènes gaat. Maar in ontwikkeltermen is het eerder maatwerk dan slopen. Hamaguchi beschrijft het maken van 3D-assetdata op het hoogste kwaliteitsniveau op basis van pc, en daarna het aanpassen en afstemmen van assetniveaus om bij elk platform te passen. Dat kan van alles betekenen: lagere texture-resoluties waar het nauwelijks opvalt, vereenvoudigde geometrie voor objecten op afstand, minder dure schaduwinstellingen, minder complexe effecten, of ander streaminggedrag. De kern is dat reductie selectief en gericht is. Het is niet “maak alles slechter”, het is “besteed het prestatiebudget waar het het meeste oplevert”. Als je ooit een goochelaar je aandacht hebt zien misleiden, lijkt het daar een beetje op, behalve dat het doel niet is om je te foppen. Het doel is om de scène intact te laten voelen terwijl de engine stilletjes slimme compromissen sluit op plekken waar je niet op focust.

Assetdetail is geen enkele slider, het is een stapel beslissingen

Mensen praten over “graphics” alsof het één knop is die je hoger of lager zet. In de praktijk is het een rommelige stapel. Texture-resolutie, materiaalkwaliteit, lichtcomplexiteit, schaduwprecisie, geometriedichtheid, effecten zoals mist of particles, animatiefideliteit en post-processing dragen allemaal bij aan het eindbeeld. Reductie laat het team per platform kiezen welke onderdelen ze bijstellen, in plaats van de hele ervaring plat te slaan. Daarom kan een pc-eerst assetpipeline nuttig zijn: het geeft het team een rijke bronfile, en daarna kunnen ze platformgeschikte varianten genereren met controle. Het eindresultaat is niet één “beste” en één “slechtste” versie, maar een familie van builds die proberen dezelfde sfeer, leesbaarheid en cinematografische impact te behouden. Als jij meer geeft om het gevoel van een scène dan om het aantal pixels, is dit het deel dat je zou moeten kalmeren.

Wat dit betekent voor “totale presentatie”

Wanneer Hamaguchi het over presentatie heeft, bedoelt hij niet alleen scherpte of resolutie. Presentatie is de volledige show: kadrering, belichting, animatietiming, effecten, scenecompositie en hoe dat alles de emotie van het moment ondersteunt. Een goed afgestelde versie op andere hardware kan die show nog steeds behouden, ook als sommige technische parameters verschuiven. Dat is de belofte die hij in gewone taal doet. Het team probeert de finale niet te verwateren om een bredere releaseplanning te passen. Ze willen de ervaring sterk houden terwijl ze de technische uitvoering per platform op maat maken. Als je ooit dezelfde film hebt gekeken op een dure tv en op een kleiner scherm en toch dezelfde emotionele beats voelde, dan begrijp je het doel al. Het scherm verandert, maar de scène blijft de scène.

Presentatie vs resolutie: wat mensen door elkaar halen

Een reden dat deze discussie zo heet wordt, is dat mensen “graphics” als verzamelterm gebruiken en dan langs elkaar heen praten. Sommigen maken zich zorgen om pure resolutie en framerate. Anderen maken zich zorgen om belichtingskwaliteit, texture-duidelijkheid of minder effecten. Weer anderen maken zich zorgen om cinematografische regie, dus hoe scènes worden neergezet en hoe de wereld aanvoelt. Hamaguchi’s geruststelling richt zich op het grote plaatje: de kwaliteit van het derde deel, inclusief hoe het zich presenteert, zal niet worden verlaagd door de multiplatformverschuiving. Daarvoor is het niet nodig dat elk platform identieke cijfers uitspuugt. Daarvoor moet de game zijn identiteit en ambitie behouden op verschillende systemen. Als je een simpel mentaal model wilt: technische instellingen zijn de ingrediënten, presentatie is het gerecht. Je kunt van botermerk wisselen en toch dezelfde cake bakken, maar je kunt niet het meel overslaan en doen alsof het prima is. Zijn punt is dat het kernrecept intact blijft.

Zorgen per platform en hoe die worden aangepakt

Het is verleidelijk om Nintendo Switch 2 en Xbox als hetzelfde soort uitdaging te behandelen, maar zorgen clusteren vaak anders afhankelijk van het platform dat mensen in hun hoofd hebben. Bij Switch 2 klinkt de zorg vaak als “gaat dit zachter ogen of afgeschaald worden omdat het draagbaar moet zijn?” Bij Xbox klinkt de zorg vaker als “dwingt ondersteuning voor het ecosysteem compromissen af?” Hamaguchi’s antwoord is geen platform-specifieke paniekbestrijding, het is workflow-management. Eerst hoog bouwen, daarna bewust omlaag optimaliseren. Die aanpak is bedoeld om te voorkomen dat één platform het plafond bepaalt. Het framen van optimalisatie als een normaal onderdeel van moderne ontwikkeling, in plaats van een last-minute scramble, helpt ook. Als je eerder bent afgebrand op rommelige ports, is dit het deel dat telt: het suggereert dat het team vroeg plant voor verschillen, niet laat ontdekt, en dat ze een methode hebben om te voorkomen dat high-end versies omlaag worden getrokken door de noodzaak om andere hardware te ondersteunen.

Waarom “goed ontvangen” reacties het gesprek kunnen veranderen

Hamaguchi zegt dat de Nintendo Switch 2- en Xbox-versies goed zijn ontvangen en online buzz hebben gegenereerd, en dat die aandacht hem deed beseffen hoeveel mensen zich zorgen maken over hetzelfde punt. Dat is een interessante dynamiek. Positieve ontvangst creëert momentum, maar momentum trekt ook extra scrutiny aan. Hoe meer ogen er op de reeks zitten, hoe meer mensen zich afvragen of de finale gaat landen. Op een rare manier verhoogt succes de inzet. Zijn statement doet dus twee dingen tegelijk: het stelt bestaande fans gerust die de identiteit van de trilogie willen beschermen, en het houdt de deur open voor nieuwe spelers die misschien instappen omdat de reeks op meer platforms beschikbaar is. Niemand wil nieuwe vrienden uitnodigen voor het feest en dan een verwaterde versie van het beste gerecht serveren. Zijn boodschap is in feite: “We nodigen meer mensen uit, en we verlagen de lat niet om dat te doen.”

Wat “final push” zegt over waar de ontwikkeling staat

“Final push” kan in verschillende studio’s verschillende dingen betekenen, maar Hamaguchi koppelt het aan een paar belangrijke details: de game is al speelbaar, de ontwikkeling gaat soepel en ligt dicht bij de mijlpalen die aan het begin zijn gezet, en de kwaliteit verbetert dag na dag terwijl het team de ervaring verfijnt en verder opbouwt. Dat pakket aan uitspraken schetst een project dat door een polijstintensieve fase beweegt in plaats van een chaotische herwerkfase. Het geeft geen releasedatum, en het belooft geen reveal morgen, maar het suggereert wel dat het team niet vastzit in de modder. Als je het type fan bent dat “speelbaar” hoort en meteen denkt dat de game praktisch af is, temper dat instinct. Speelbaar betekent niet af. Het betekent dat je de ervaring in een bepaalde vorm kunt doorlopen, en dat het werk nu zit in de schroeven aandraaien: performance tuning, bugs fixen, assets bijstellen en het soort verfijning dat “goed” in “geweldig” verandert.

Wat we realistisch gezien hierna kunnen verwachten van Square Enix

Hamaguchi zegt dat het team later meer zal delen en suggereert dat het niet al te lang zal duren voordat ze een update kunnen geven. Dat is een voorzichtige formulering, en waarschijnlijk expres. Het zet verwachtingen zonder vast te pinnen op een specifiek event of datum. Wat is realistisch? Een echte update kan een teaser zijn, een ontwikkelupdate of een eerste blik die de toon neerzet en kerndetails zoals platforms bevestigt. Wat niet realistisch is, is dit behandelen als een garantie op onmiddellijke gameplaybeelden. De gezondste manier om dit vast te houden is om zijn opmerkingen als twee aparte signalen te zien: het structurele signaal en het timing-signaal. Het structurele signaal is sterk en gedetailleerd: multiplatform verlaagt de kwaliteit niet, en de workflow is high-end eerst en daarna omlaag optimaliseren. Het timing-signaal is lichter: later meer informatie, niet te lang. Als je enthousiast wilt blijven zonder jezelf te branden, veranker je verwachtingen dan aan het structurele signaal en blijf geduldig over de timing.

Hoe je verwachtingen nuchter houdt zonder de hype te slopen

Hype is leuk, maar hype zonder remmen kan uitlopen op teleurstelling, zelfs wanneer een game alles goed doet. De truc is om te scheiden wat er is beloofd van wat mensen erbij denken. Hamaguchi is duidelijk geweest over wat hij belooft: de multiplatformverschuiving zal de kwaliteit van het derde deel niet verlagen, en de structuur van het team bouwt eerst high-end en stemt daarna per platform af. Dat is de belofte. Wat hij niet belooft, is dat elk platform dezelfde resolutie, dezelfde framerate-doelen of exact dezelfde technische instellingen haalt. Hij belooft dat de kwaliteits- en presentatiedoelen intact blijven en dat optimalisatie via een gepland proces gebeurt. Als je dat onderscheid in je hoofd houdt, kun je enthousiast blijven en toch eerlijk blijven. Zie het als je favoriete gerecht bestellen bij een ander filiaal van hetzelfde restaurant. Je wilt dat het smaakt als het gerecht dat je kent, zelfs als de presentatie er iets anders uitziet. Als de smaak klopt, ben je blij. Dat is het soort consistentie waar hij op mikt, en dat is precies het soort consistentie dat telt wanneer een trilogie wil stick the landing.

Conclusie

Naoki Hamaguchi’s nieuwste opmerkingen doen twee belangrijke dingen tegelijk: ze bevestigen opnieuw dat Final Fantasy VII Remake Part 3 is gepland als een multiplatformrelease, en ze gaan rechtstreeks in tegen de angst dat deze verschuiving een visuele of presentatiedowngrade afdwingt. Zijn uitleg is gebaseerd op proces, niet op wensdenken. Eerst bouwen voor een high-end pc-omgeving, assets op een hoger kwaliteitsniveau maken, en daarna “reductie” en platform-specifieke afstemming toepassen zodat elk systeem een geoptimaliseerde versie krijgt zonder dat high-spec versies omlaag worden getrokken. Daarbovenop geeft zijn ontwikkelupdate extra vertrouwen: deel 3 is speelbaar, het team ligt dicht bij de mijlpalenplanning, en ze zitten in de final push-fase waarin de kwaliteit dag na dag verbetert. Als je bang was dat ondersteuning voor Nintendo Switch 2 en Xbox automatisch compromis betekent, is zijn boodschap in feite een rustige hand op je schouder: de lat blijft hoog, en het plan om die hoog te houden zit al ingebakken in hoe het team werkt.

FAQ’s
  • Is Final Fantasy VII Remake Part 3 bevestigd als een multiplatformrelease?
    • Ja. Naoki Hamaguchi bevestigde opnieuw dat Part 3 is gepland als een multiplatformrelease en ging in op hoe het team ontwikkeling over platforms heen aanpakt.
  • Zal de Nintendo Switch 2-versie een downgrade in graphics of presentatie afdwingen?
    • Hamaguchi zegt dat de beslissing om multiplatform te gaan de kwaliteit van het derde deel niet zal verlagen, en hij legt uit dat de structuur van het team niet werkt door te ontwerpen voor de laagste basislijn.
  • Wat betekent “eerst ontwikkeld voor high-end pc’s” eigenlijk?
    • Het betekent dat het team een high-end pc-omgeving als leidende referentie gebruikt en daarna omlaag optimaliseert voor elk platform door assets en instellingen aan te passen en af te stemmen op de hardware.
  • Wat is “reductie” in deze context?
    • “Reductie” is het proces dat Hamaguchi beschrijft waarbij eerst assets van hoge kwaliteit worden gemaakt en daarna worden aangepast en afgestemd op elk platform, in plaats van assets vanaf het begin te bouwen om aan de zwakste hardware te voldoen.
  • Hoe ver is Part 3 op dit moment?
    • Hamaguchi zegt dat de game al speelbaar is en dat het team in de “final push”-fase zit, waarin ze verfijnen en de kwaliteit verbeteren, met later meer informatie om te delen.
Bronnen
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS