Nintendo Switch 2 kan in 2026 duurder worden: wat Bloomberg’s rapport suggereert

26 februari 2026
Nintendo Switch 2
11 min.
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS
Nintendo Switch 2 kan in 2026 duurder worden: wat Bloomberg’s rapport suggereert

Samenvatting:

De berichtgeving van Bloomberg zet opnieuw de schijnwerper op iets wat veel gamers tot in hun botten voelen: hardwareprijzen leven nu niet in een rustige, voorspelbare wereld. Het belangrijkste detail is simpel, maar belangrijk. Nintendo zou naar verluidt overwegen om de winkelprijs van de Nintendo Switch 2 in 2026 te verhogen omdat de componentkosten stijgen, maar er is nog geen definitieve beslissing genomen. Dat stukje “overwegen” doet ertoe, omdat dit het in de sfeer van planning en scenario’s testen houdt in plaats van een vaststaande aankondiging. Met andere woorden: we kijken naar een bedrijf dat afwegingen maakt, niet naar een bedrijf dat vandaag op de grote rode knop drukt.

De grotere achtergrond is waar het interessant wordt. Geheugenprijzen en beschikbaarheid staan onder druk, en consoles zijn precies het soort product waarbij een paar euro extra kosten kunnen uitgroeien tot lastige keuzes. Houd je de adviesprijs gelijk en accepteer je dunnere marges? Verhoog je de prijs en loop je het risico dat het momentum afremt? Pas je bundels aan zodat het waardeverhaal sterk blijft, zelfs als het bedrag op het schapkaartje omhoog kruipt? Dat zijn de knoppen waar je aan kunt draaien, en die bepalen of een prijsverandering voelt als een klap in de maag of als een schouderophalen – afhankelijk van hoe het wordt gebracht.

Voor iedereen die eraan denkt om binnenkort een Switch 2 te kopen, is de praktische conclusie geen paniek. Het is bewustzijn. Een mogelijke aanpassing in 2026 garandeert niets voor morgen, maar het suggereert wel dat we alert moeten blijven op signalen zoals bundelwijzigingen, regionale prijsupdates, accessoireprijzen en Nintendo’s bewoordingen in financiële Q&A’s. Als je van zekerheid houdt, wil je vooral letten op het moment dat Nintendo stopt met “misschien” en begint te praten in data.

Wat het Bloomberg-rapport daadwerkelijk zegt over Nintendo Switch 2

De berichtgeving van Bloomberg schetst Nintendo’s situatie als een lopende beslissing in plaats van een afgeronde deal. De claim is dat Nintendo actief overweegt om de winkelprijs van de Nintendo Switch 2 in 2026 te verhogen omdat componentkosten zijn gestegen, en het rapport vermeldt ook dat Nintendo nog geen definitieve knoop heeft doorgehakt. Dat onderscheid is niet alleen juridische voorzichtigheid. Het vertelt ons dat Nintendo waarschijnlijk meerdere interne modellen tegelijk draait en scenario’s vergelijkt waarin de prijs gelijk blijft met scenario’s waarin de prijs verschuift. Als je ooit een vakantie hebt proberen te plannen terwijl vliegtickets alle kanten op schieten, ken je dat gevoel. Je kunt rekenen, je kunt een budget zetten en zelfs een hotel kiezen, maar tot je op “boeken” drukt, leef je nog in de wereld van opties.

Het helpt ook om helder te zijn over wat er níet wordt gezegd. We krijgen geen officieel bedrag voor een eventuele verhoging, we krijgen geen timing buiten het brede venster “in 2026”, en we krijgen geen bevestiging van Nintendo zelf. Het rapport noemt expliciet dat vertegenwoordigers niet reageerden op verzoeken om commentaar, wat in dit soort situaties vaker voorkomt. De eerlijke lezing is dus dat we een beslissing in beweging zien, niet een beslissing die in stenen tafelen is gebeiteld. Daarom is de slimste aanpak om op vervolgsignalen te letten in plaats van dit als een gegarandeerde prijsverandering te behandelen.

Waarom componentkosten consoleprijzen nu onder druk zetten

Consoles lijken aan de buitenkant simpel, maar binnenin zijn het strak gestapelde onderdelen waarbij prijsdruk op verrassende plekken kan opduiken. Als kosten stijgen, komt dat niet altijd doordat één chip ineens verdubbelt in prijs. Het kan een mix zijn van leveringsbeperkingen, hogere contractprijzen, logistieke verschuivingen en de realiteit dat fabrikanten concurreren om dezelfde componenten voor telefoons, pc’s, servers en nu ook een heleboel AI-gerichte hardware. Dat laatste punt duikt steeds weer op in de industrieverslaggeving. Als de vraag naar geheugen hard wordt opgetrokken door datacenters, voelt de rest die trek ook, inclusief consumentenelektronica.

Voor een consolemaker zit het probleem niet alleen in de ruwe kostprijs. Het zit in de planning. Een platform draait op aannames voor meerdere jaren: wat kost een unit om te bouwen, hoeveel units worden verscheept, hoeveel games “attach” je, en hoe komt omzet binnen over tijd. Als componentprijzen volatiel worden, begint het hele plan te wiebelen als een tafel met één korte poot. Nintendo kan op meerdere manieren reageren, maar elke optie heeft een consequentie. De prijs vasthouden en minder winst per systeem pakken, de prijs verhogen en het risico nemen dat de verkoop vertraagt, of het aanbod zo hervormen dat de waarde overtuigend blijft, zelfs als de prijs schuift. Geen van die opties is pijnloos, en daarom kan “overwegen” best een tijdje duren.

Geheugen is de onruststoker, en het raakt consoles op vreemde manieren

Geheugen is zo’n component die saai klinkt tot het ineens de hoofdrol speelt. Als geheugenprijzen pieken, kan dat de kosten om consoles te bouwen direct verhogen, maar het kan ook het bredere ecosysteem beïnvloeden. Als de keten strakker komt te staan, geven leveranciers prioriteit aan grotere kopers of segmenten met hogere marges, en contractprijzen kunnen snel verschuiven. Industriecoverage over geheugenkrapte koppelt die druk vaak aan AI-gedreven vraag, met doorwerking naar consumententech. Dat is relevant voor een console als Switch 2, omdat geheugen geen luxe extraatje is. Het is fundamenteel. Je kunt niet zomaar “met minder” leveren zonder prestatiedoelen, ontwikkelaannames en de gebruikerservaring te veranderen.

Er is ook een tweede-orde-effect dat je makkelijk mist. Als een nieuwe console lanceert en de vraag hoog is, kan dat ook de vraag naar gerelateerde opslag- en geheugenproducten in de markt opjagen, wat extra stress legt op categorieën die al krap zijn. Dat soort piekgedrag is precies het type detail dat in dit soort berichtgeving opduikt, omdat het laat zien hoe consoles in een bredere hardware-economie passen. Als je ooit hebt gezien dat één populair product uitverkoopt en alles eromheen ineens ook schaars wordt, dan heb je hetzelfde domino-effect in het klein meegemaakt.

Waarom een DRAM-piek kan doorwerken in de uiteindelijke schapprijs

Een DRAM-prijspiek klinkt als een niche-detail, maar het kan het verschil zijn tussen “dit kunnen we absorberen” en “we moeten bijsturen”. Consoleprijzen worden vaak gepland met dunne marges, zeker vroeg in een generatie wanneer het doel is om een install base op te bouwen. Als één kerncomponent ineens merkbaar duurder wordt, verandert de rekensom. Een paar euro hier en daar kan uitgroeien tot een grote jaarlijkse impact als je miljoenen units verscheept. Daarom volgen bedrijven componentprijzen obsessief en daarom focussen rapporten zoals dat van Bloomberg op de onderdelenkant van de vergelijking. De console is de kop, maar de bill of materials is de stille motor.

Dan is er nog de retailrealiteit. Een bedrijf kan soms kosten drukken via heronderhandelde contracten of productie-efficiëntie, maar dat kost tijd. Als kosten snel stijgen en hoog blijven, kan een bedrijf ofwel minder winst per unit accepteren, de mix richting duurdere bundels duwen, of de basisprijs verhogen. Elk pad beïnvloedt consumentperceptie anders. De schapprijs verhogen is het meest zichtbaar, maar het is niet de enige optie. Soms komt een prijsverandering vermomd binnen, zoals wanneer een bundel de standaard wordt en het basismodel stilletjes naar de achtergrond verdwijnt.

Nintendo’s prijsstrategie, en waarom deze beslissing delicaat is

Nintendo staat erom bekend voorzichtig te zijn met prijsbeslissingen, omdat het bedrijf hardwaremomentum vaak als strategisch bezit ziet. De prijs van een console is niet alleen een getal. Het is onderdeel van de merkbelofte, het “is dit het waard”-gesprek dat je met jezelf voert in een winkelpad, en de vergelijking die shoppers maken met rivaliserende platforms. Als Nintendo vindt dat Switch 2 bij de huidige prijs een sterk waardeverhaal heeft, is een aanpassing niet alleen een reactie op kosten. Het is een boodschap aan de markt. Daarom klinkt de nadruk op “geen definitieve beslissing” geloofwaardig. Nintendo zal waarschijnlijk het effect willen testen over regio’s, retailpartners en timingvensters heen voordat het zich vastlegt.

We moeten ook onthouden dat prijsbeslissingen zelden op zichzelf staan. Ze hangen samen met softwareprijzen, bundelstrategie, accessoireprijzen en promotieritme. Als Nintendo een sterke line-up in de tweede helft van het jaar verwacht, voelt het zich misschien comfortabeler om dan bij te sturen, wanneer hype hoog is en de waarde makkelijker te verdedigen is. Aan de andere kant: als Nintendo adoptie snel wil houden, kijkt het misschien harder naar interne kostenbesparingen of alternatieve aanpakken. Dit is alsof je een ballon stabiel probeert te houden in de wind. Je kunt harder vasthouden, je houding aanpassen of naar binnen gaan, maar je kunt niet doen alsof de wind er niet is.

Hoe een prijsverandering in 2026 er in de praktijk uit kan zien

Als Nintendo in 2026 toch aan de prijs draait, zijn er een paar manieren waarop consumenten dat kunnen merken. De meest directe is een rechttoe rechtaan verhoging van de adviesprijs voor het basissysteem. Dat is operationeel de schoonste aanpak, maar het levert ook de hardste koppen op. Een andere mogelijkheid is een regionale aanpassing, waarbij prijzen eerst in specifieke markten verschuiven door valutabewegingen, belastingstructuur of regionale leveringscondities. Bedrijven doen dit soms omdat het de directe wereldwijde schok beperkt, terwijl het wel kosten druk wegneemt waar het het meest pijn doet. Voor kopers kan dat verwarrend voelen, alsof hetzelfde product ineens verschillende bedragen kost afhankelijk van aan welke kant van een grens je staat.

Een derde route is dat de “prijs” niet verandert, maar het standaardaanbod wel. Bijvoorbeeld: een bundel met een grote game wordt de belangrijkste SKU in de schappen, waardoor de minimale instap effectief hoger wordt, zelfs als het basismodel technisch gezien ergens op de achtergrond nog bestaat. Het praktische resultaat is vergelijkbaar: je betaalt meer om binnen te komen. Het gevoel kan anders zijn, omdat je iets tastbaars terugkrijgt. Als je ooit een maaltijddeal hebt geüpgraded omdat er friet en drinken bij zat, snap je de psychologie. Waarde kan de pijn verzachten, zelfs als het totaal omhoog gaat.

Bundels, pack-ins en stille tweaks die aanvoelen als een prijsverandering

Bundelstrategie is één van de krachtigste tools die Nintendo heeft, omdat het het gesprek herkadert. In plaats van “de console kost meer” wordt de pitch “de console plus iets dat je wilt is de standaard.” Dat werkt vooral goed als de pack-in een game is met brede aantrekkingskracht, een proefperiode voor een abonnement, of extra opslag. Het geeft Nintendo ook ruimte om marges te beheren zonder dat de basisprijs de enige knop is. Je ziet dit door de hele industrie heen, omdat het de deal-perceptie kan beschermen terwijl het de economie achter de schermen verbetert.

Er zijn ook stillere aanpassingen die met minder fanfare kunnen landen. Accessoireprijzen kunnen verschuiven, bundelbeschikbaarheid kan veranderen, of bepaalde versies worden moeilijker te vinden voor het oude prijsniveau. Niets daarvan voelt zo dramatisch als een headline “prijsverhoging”, maar het kan wél bepalen wat mensen in de echte wereld daadwerkelijk betalen. Als je aan het shoppen bent, is de enige prijs die telt de prijs waarvoor je echt kunt kopen. Een “basismodel” dat altijd uitverkocht is, is praktisch een mythe, zoals een legendarische Pokémon die je nooit tegenkomt hoeveel stappen je ook zet.

Wat Nintendo kan aanpassen zonder de hele line-up te herschrijven

Zonder aan de hoofdprijs te komen, kan Nintendo de gemiddelde aankoop alsnog omhoog sturen door de mix van wat beschikbaar is en wat wordt gepusht te veranderen. Dat kan betekenen dat een bundel met hogere waarde de makkelijkste optie wordt om te vinden, dat retailer-exclusieve bundels de praktische standaard worden, of dat het systeem wordt gekoppeld aan accessoires met gezondere marges. Nintendo kan ook promoties finetunen, bijvoorbeeld door minder op directe korting te leunen en meer op gebundelde waarde, waardoor de “prijs” stabiel blijft terwijl wat je ervoor krijgt verandert. Zakelijk gezien is dat een manier om omzet te beschermen zonder de directe backlash uit te lokken die een botte prijsverhoging kan veroorzaken.

Een andere knop is timing. Nintendo kan wachten op een softwaremoment dat het waardeverhaal sterker maakt, en een eventuele aanpassing dan laten samenvallen met een golf van enthousiasme. Het kan veranderingen ook per regio faseren, wat gebruikelijk is in wereldwijde consumentenelektronica. Niets daarvan vereist dat hardware opnieuw wordt ontworpen of dat het platform opnieuw moet worden uitgedacht. Het is meer alsof je meubels in een kamer verplaatst zodat het nieuw aanvoelt, ook al zijn de muren hetzelfde. Voor kopers is de kern dat dit soort veranderingen geleidelijk kunnen gebeuren, waardoor letten op bundelverschuivingen net zo belangrijk kan zijn als wachten op een officiële prijsverklaring.

Wat dit kan betekenen als je binnenkort koopt

Als je van plan bent om binnenkort een Switch 2 te kopen, is de grootste vraag hoeveel je zekerheid waardeert versus flexibiliteit. Een rapport over een mogelijke prijsverhoging in 2026 betekent niet automatisch dat je vandaag moet rennen, maar het suggereert wel dat wachten prijsonzekerheid kan meebrengen. Zie het als reizen boeken in een seizoen waarin prijzen vaak stijgen. Misschien scoor je later alsnog een deal, maar je accepteert onzekerheid in ruil voor wachten. Als je al weet dat je het systeem wilt en je budget hebt, kan eerder kopen de “wat als de prijs springt”-stress wegnemen.

Aan de andere kant: als je meer op waarde let, wil je misschien volgen hoe Nintendo bundels en promoties aanpakt. Soms wordt een hogere prijs gecombineerd met een beter standaardpakket, wat een netto voordeel kan zijn als je de pack-in toch al wilde. En als Nintendo geen beslissing finalizeert, verandert er niets. De praktische aanpak is bepalen wat je het belangrijkst vindt: de laagst mogelijke instapprijs, de beste bundelwaarde, of het vertrouwen dat je koopt wanneer jij er klaar voor bent. Er is geen één juist antwoord, maar er is wel een rustige manier om te kiezen zonder jezelf in doomscrolling een hoofdpijn te bezorgen.

Waar je hierna op moet letten zodat je niet wordt verrast

De volgende signalen zullen waarschijnlijk op een paar voorspelbare plekken opduiken. Ten eerste: let op Nintendo’s eigen communicatie rond financiële resultaten en Q&A, omdat bedrijven daar soms in zorgvuldig taalgebruik kostendruk erkennen. Ten tweede: let op retailgedrag – als bundels de standaard worden, als basisunits stilletjes schaars worden, of als regionale prijsupdates verschijnen. Ten derde: volg het bredere techverhaal rond geheugenprijzen en supply, want als die druk afneemt, kan de urgentie voor een prijsaanpassing ook afnemen. Hiervoor heb je geen insiderkennis nodig. Het is meer het weer lezen door naar de lucht, de wind en de voorspelling te kijken, niet door naar één wolk te staren.

Let tot slot op timing rond grote releases. Grote softwarelanceringen kunnen het waardeverhaal in één nacht veranderen, en dat kan beïnvloeden hoe een eventuele prijsaanpassing wordt ontvangen. Als Nintendo verwacht dat de vraag sterk blijft, voelt het zich mogelijk zekerder om veranderingen door te voeren. Als de markt zachter aanvoelt, kan het juist prioriteit geven aan een stabiele instap. Tot Nintendo zelf direct spreekt, is de verantwoordelijke houding dit te zien als een mogelijkheid met geloofwaardige berichtgeving erachter, niet als een belofte. Met die mindset blijf je geïnformeerd zonder elke rumor in een noodgeval te veranderen.

Conclusie

Bloomberg’s berichtgeving wijst erop dat Nintendo een verhoging van de Switch 2-winkelprijs in 2026 afweegt omdat componentkosten stijgen, terwijl er ook nadrukkelijk bij wordt gezegd dat er nog geen definitieve beslissing is genomen. Dat plaatst ons in een middenzone waarin planning zichtbaar is, maar uitkomsten niet vastliggen. De praktische conclusie is dat het loont om alert te blijven op hoe Nintendo kan reageren, omdat prijzen direct kunnen verschuiven via het schapkaartje of indirect via bundels en beschikbaarheid. Als je binnenkort koopt, is de beste zet kiezen op basis van je budget en je tolerantie voor onzekerheid, niet op basis van paniek. Let op officiële bewoordingen, let op bundelverschuivingen, en onthoud dat “overwegen” niet hetzelfde is als “bevestigd”.

Veelgestelde vragen
  • Heeft Nintendo een prijsverhoging voor Switch 2 in 2026 bevestigd?
    • Nee. Het rapport geeft aan dat Nintendo een wijziging overweegt, maar zegt ook dat het bedrijf nog geen definitieve beslissing heeft genomen.
  • Wat drijft het gesprek over een mogelijke Switch 2-prijsstijging?
    • Stijgende componentkosten, met berichtgeving die prijsdruk op geheugen aanstipt als onderdeel van de bredere situatie die de industrie raakt.
  • Kan Nintendo de prijs verhogen zonder de basis-schapprijs te veranderen?
    • Ja. Nintendo kan de standaardrichting verschuiven naar bundels, beschikbaarheid veranderen of waardepakketten aanpassen, zodat de typische aankoop meer kost, zelfs als een basis-SKU nog ergens bestaat.
  • Moeten we nu een Switch 2 kopen om een mogelijke verhoging te vermijden?
    • Dat hangt af van je prioriteiten. Eerder kopen kan prijsonzekerheid wegnemen, terwijl wachten betere bundels of promoties kan opleveren, maar ook het risico meebrengt van een hogere instapprijs.
  • Welke signalen moeten we hierna in de gaten houden?
    • Let op Nintendo’s financiële commentaar, regionale prijsupdates, bundelverschuivingen bij grote retailers en bredere berichtgeving over trends in geheugentoevoer en -prijzen.
Bronnen
WhatsAppMessengerLinkedInRedditPinterestBufferSMS