Pokémon FireRed en Pokémon LeafGreen landen op 27 februari in de Nintendo eShop – de officiële details

Pokémon FireRed en Pokémon LeafGreen landen op 27 februari in de Nintendo eShop – de officiële details

Samenvatting:

Pokémon FireRed Version en Pokémon LeafGreen Version komen officieel naar de Nintendo eShop op 27 februari, precies op Pokémon Day. Alleen die datum is al genoeg om Kanto-fans twee keer te laten kijken, maar het grotere verhaal is hoe deze releases worden aangepakt. In plaats van in een bibliotheek via een lidmaatschap te verschijnen, krijgen we losse eShop-software, en die ene keuze verandert de gebruikelijke vragen – prijs, talen, multiplayer en of Nintendo Switch Online vereist is. De officiële FAQ maakt de basis meteen duidelijk: we hebben geen Nintendo Switch Online-lidmaatschap nodig om te kopen of te spelen, en we moeten geen online play verwachten voor ruilen of vechten. Als we multiplayer willen, gebruiken we lokale draadloze verbinding, met de Wireless Club in een Pokémon Center die functioneert zoals vroeger, alleen dan zonder een Game Boy Advance Link Cable of Wireless Adapter.

We moeten ook echt goed letten op taalversies. In het tijdperk waar deze games vandaan komen, werden er aparte versies per taal gemaakt, en die aanpak wordt hier nog steeds gebruikt. Dat betekent dat we na aankoop niet zomaar een in-game taalswitch kunnen omzetten, dus de slimste zet is de taal van de listing checken vóór het afrekenen. Op Nintendo Switch 2 is de belangrijkste noot GameChat-compatibiliteit, terwijl prestaties niet worden neergezet als een groot verschil tussen Switch en Switch 2. Alles bij elkaar voelt deze release als Nintendo dat mikt op een “speciale gelegenheid”-drop – nostalgisch, overzichtelijk en bewust los van het abonnementmodel. Als we weten wat wel kan, wat niet kan en hoe we meteen de juiste versie kopen, kunnen we 27 februari besteden aan waar we eigenlijk voor komen – een starter kiezen en naar het noorden vertrekken vanuit Pallet Town.


Pokémon FireRed en LeafGreen komen op 27 februari

27 februari is niet zomaar een willekeurige datum op de kalender voor Pokémon-fans – het is Pokémon Day, en in 2026 is het ook 30 jaar sinds de serie begon. Nintendo en The Pokémon Company zetten Pokémon FireRed Version en Pokémon LeafGreen Version die dag klaar voor de Nintendo eShop, waardoor de release voelt als een geplande feestknaller in plaats van een stille retro-drop. Als je hebt gewacht op een nette, officiële manier om de Kanto-reis opnieuw te spelen met de latere-era polish die deze remakes meebrachten, dan is dit het moment waar ze naar wijzen. De praktische conclusie is simpel: we kunnen ze digitaal kopen via de Nintendo eShop, en pre-purchase is in veel regio’s al beschikbaar. Als we graag vooruit plannen, is dit zo’n release waarbij het dubbelchecken van de datum, de platformlisting en de taal voordat we op “kopen” tikken later gedoe voorkomt, zeker omdat de listings zijn opgesplitst in aparte taalversies.

Losse eShop-releases en wat dat betekent

De belangrijkste keuze in de framing is dat deze games als losse software worden verkocht in de Nintendo eShop. Dat is bewust anders dan de verwachting die veel mensen hebben opgebouwd rond klassieke bibliotheken die via een abonnements-catalogus binnenkomen. Losse releases brengen meestal een andere set afwegingen mee: we betalen per game, we houden toegang gekoppeld aan ons account en we wachten niet op een roterende bibliotheek of een “inbegrepen”-badge in een membership-app. Het signaleert ook dat Nintendo dit duo wil laten aanvoelen als een speciale release, gekoppeld aan de jubileumboodschap, in plaats van gewoon weer een item op een groeiende retroplank. Als je graag precies weet wat je bezit en precies waarvoor je betaalt, is deze aanpak helder en direct. Als je hoopte dat ze zouden worden opgenomen in een bestaande klassieke collectie waar je al op geabonneerd bent, is dit juist het tegenovergestelde. Hoe dan ook is de kern duidelijkheid – we kopen deze zoals moderne digitale releases, ook al zijn de games zelf klassiek.

Hebben we Nintendo Switch Online nodig?

Nee – we hebben geen Nintendo Switch Online-lidmaatschap nodig om Pokémon FireRed Version of Pokémon LeafGreen Version te kopen of te spelen. Dat ene antwoord haalt snel veel verwarring weg, omdat het “abonnementsvoordelen” scheidt van “gamebezit” op een manier die makkelijk te snappen is. Als je het type bent dat Nintendo Switch Online alleen actief houdt voor online play in specifieke games, kun je hier rustig blijven – deze aankoop staat op zichzelf. De keerzijde is dat membership-perks ook niet ineens extra online functies ontgrendelen voor deze releases, omdat de ondersteunde multiplayeroptie lokale draadloze verbinding is en niet online. Dus de membership-vraag is een heldere ja-of-nee, en officieel is het resoluut “niet nodig”. Daardoor zijn deze releases ook makkelijker aan te raden aan iemand die gewoon Kanto opnieuw wil beleven zonder ergens extra voor te tekenen. Kopen, downloaden, spelen – zo ziet het eruit.

Zijn dit de originele games of aangepast?

In grote lijnen zijn de games hetzelfde als de oorspronkelijke Game Boy Advance-releases qua inhoud, met enkele verschillen in hoe bepaalde functies werken omdat de hardware-omgeving anders is. Zie het als een geliefd bordspel verplaatsen van een keukentafel naar een café – de regels blijven hetzelfde, maar de stoelen en het licht veranderen het gevoel aan de randen. De officiële uitleg wijst connectivity aan als de grootste verschuiving. Toen leunden ruilen en vechten op de Game Boy Advance Game Link Cable of de Wireless Adapter. Nu worden diezelfde functies afgehandeld via ingebouwde lokale draadloze verbinding op Nintendo Switch en Nintendo Switch 2. Daardoor blijft de kernidentiteit intact – Kanto, de remake-structuur, het vertrouwde tempo – terwijl de “hoe we verbinden”-laag wordt gemoderniseerd omdat dat simpelweg moet. Als je hoopt op grote nieuwe features, wordt dit niet gepositioneerd als een herwerking. Als je wilt dat de originele ervaring gerespecteerd wordt, voelt deze aanpak juist geruststellend.

Lokale draadloze ruilen en vechten op moderne hardware

Multiplayer is waar nostalgie moderne gemak ontmoet. De originele versies waren gebouwd rond het idee dat jij en je vrienden fysiek bij elkaar in de buurt waren, en dat blijft hier de verwachting – maar de verbindingsmethode verschuift van oude accessoires naar ingebouwde lokale draadloze verbinding. In gewone taal: we kunnen ruilen en vechten met spelers in de buurt zonder te jagen op vintage kabels of adapters, en dat is de heldere winst. De officiële details bevestigen ook de vertrouwde structuur: we gebruiken nog steeds de Pokémon Wireless Club in een Pokémon Center, en we kunnen daar verbinden met maximaal vier andere spelers. Het is dus geen nieuw multiplayersysteem dat de werking van de games herschrijft – het is dezelfde in-world locatie en dezelfde stijl van interactie, alleen overgezet naar een modern platform. Als je ooit een trade-evolutie hebt proberen te regelen en het voelde alsof je een mini-zakelijke meeting organiseerde, dan houdt lokale draadloze verbinding de spirit hetzelfde – we spreken nog steeds af – maar haalt het de oude hardware-wrijving weg.

De basis van de Pokémon Wireless Club en Union Room

De Wireless Club is de hub en de Union Room is waar de praktische magie gebeurt. We gaan het Pokémon Center in, lopen naar boven en gebruiken die ruimte om te linken met andere spelers in de buurt voor ruilen, vechten of een minigame. Het detail “tot vier andere spelers” is belangrijk omdat het de originele Wireless Club-vibe weerspiegelt – sociaal, maar nog steeds een kleine kamer, geen wereldwijd stadion. Als je gewend bent aan moderne online matchmaking, voelt dit meer als een lokale hangout. Dat is een deel van de charme, maar het zet ook de verwachtingen: we zoeken niet op internet naar willekeurige tegenstanders, we verbinden met mensen binnen lokaal draadloos bereik. Het is precies zo’n setup die deze games perfect maakt voor een bank-en-koffie-afspraak, een familieweekend of een groepschat die verandert in “oké, neem je Switch mee.” Het is old-school Pokémon-energie, met een moderne verbindingslaag eronder.

Ruilen, vechten en de minigame-setup

Zodra we in de Union Room verbonden zijn, volgen de opties het klassieke patroon – we kunnen ruilen, vechten of een minigame spelen. Het belangrijkste om te onthouden is dat dit de originele connectivity-features zijn die zich “gedragen zoals op de Game Boy Advance,” alleen dan gerouteerd via lokale draadloze verbinding op Switch-hardware. Dat betekent dat we dezelfde soort beperkingen en ritmes moeten verwachten als het oorspronkelijke ontwerp. Trades blijven bewust en doelgericht, gevechten voelen nog steeds als een vriendschappelijke uitdaging in plaats van een ranked ladder, en de minigame is een leuke extra in plaats van iets waarvoor je gaat grinden. Als je je Pokédex wilt voltooien, is dit ook de route die de traditie levend houdt – versie-exclusives en trade-evoluties vragen nog steeds om samenwerking. Op een vreemd wholesome manier maakt het Pokémon weer een handdruk-deal: jij brengt jouw versie, ik breng de mijne en we lopen allebei tevredener weg.

Snelle lokale draadloze checklist vóór we verbinden

Voordat we gaan linken, moeten we even een realiteitscheck doen, want lokale draadloze verbinding is simpel als het werkt en extreem irritant als één instelling niet klopt. Eerst moeten we checken of iedereen dezelfde gameversie draait en ook echt binnen lokaal draadloos bereik is – niet “we zitten in dezelfde stad,” maar “we zitten in dezelfde kamer.” Daarna moeten we zorgen dat lokale draadloze verbinding op elk systeem aan staat en dat niemand ervan uitgaat dat online play het gat overbrugt, want dat doet het niet. Vervolgens checken we of we in de juiste in-game locatie afspreken – de Wireless Club op de tweede verdieping van een Pokémon Center – omdat daar de feature zit. En tot slot: als we een trade-evolutie of een specifieke ruil plannen, spreken we vooraf af welke Pokémon het zijn, want niets sloopt de vibe sneller dan twee mensen die ontdekken dat ze allebei hetzelfde hebben meegenomen. Doe die stappen, en lokale draadloze verbinding voelt meestal als een lichtschakelaar – snel, strak en bevredigend.

Online play wordt niet ondersteund – de praktische impact

Hier is de zin die ons redt van verkeerde verwachtingen: online play wordt niet ondersteund voor ruilen of vechten. Dat betekent dat we niet aan twee kanten van het land kunnen zitten en Pokémon kunnen uitwisselen alsof we ansichtkaarten sturen. Het betekent ook dat er geen online matchmakingpool is, geen globale battlescene ingebouwd in deze releases en geen “spring erin met vreemden”-optie. Als je hoofdreden om te kopen competitief vechten tegen random tegenstanders is, worden deze games daar niet voor gepositioneerd. Aan de andere kant: als je doel de klassieke ervaring is van ruilen met iemand in de buurt, een gevecht op de bank en de Wireless Club behandelen als een mini-lokale toernooiruimte, dan is die beperking geen dealbreaker – het is simpelweg de originele filosofie die wordt behouden. Zie het als een retro arcade-kast: perfect als je het speelt zoals het ontworpen is, frustrerend als je verwacht dat het zich gedraagt als een moderne online service.

Taalversies en waarom we niet in-game van taal kunnen wisselen

Taalafhandeling is een van de belangrijkste “lees dit voordat je koopt”-details. Deze releases volgen de originele-era aanpak waarbij er per taal aparte versies werden gemaakt, in plaats van één build met een taalkeuze in een optiemenu. In de praktijk betekent dat dat we niet één versie kunnen kopen en daarna tussen talen kunnen schakelen. De taal van de listing is de gametaal, punt. Nintendo moedigt mensen expliciet aan om de taal van de game te verifiëren voordat de aankoop wordt afgerond, en dat is niet overdreven – dat is bedoeld om precies de fout te voorkomen die iemands avond kan verpesten. Dit is ook waarom we meerdere eShop-entries zien voor wat op hetzelfde spel lijkt, zeker over verschillende regio’s. Als je ooit de verkeerde editie van iets hebt gekocht en je voelde even je ziel je lichaam verlaten, dan snap je al waarom dit ertoe doet. We hoeven alleen maar tien seconden langzamer te gaan bij het afrekenen en de taallijn in de listing te checken.

Zo voorkom je dat je de verkeerde taalversie koopt

De veiligste aanpak is saai, en saai is mooi als er geld mee gemoeid is. We openen de eShop-listing, zoeken de taalvermelding en checken of die overeenkomt met wat we daadwerkelijk willen spelen. Als de listing zegt dat het de Engelse versie is, moeten we niet aannemen dat er een in-game toggle is die ons later redt, want die optie hoort niet bij deze setup. We moeten ook opletten als we snel shoppen op mobiel of via een webwinkel, waar kleine details makkelijker te missen zijn. Als we voor iemand anders kopen, zoals een kind of een familielid, moeten we extra goed dubbelchecken, omdat de speler niet altijd de koper is. En als er toch een fout gebeurt, is de officiële guidance: neem contact op met Nintendo support. Het punt is vooral dat we het probleem bijna altijd kunnen voorkomen door de taallijn te behandelen als de “weet je het zeker?”-prompt die het in feite is.

Nintendo Switch 2-notities – GameChat en prestatieverwachtingen

Op Nintendo Switch 2 is de belangrijkste genoemde feature bij deze releases GameChat-compatibiliteit, wat onderdeel is van de bredere Switch 2-feature set en niet iets unieks dat in FireRed of LeafGreen is ingebakken. De officiële boodschap zegt ook dat er geen grote verschillen zijn in hoe de games presteren op Nintendo Switch 2 versus Nintendo Switch. Dat is belangrijk omdat het de verwachtingen realistisch houdt. We krijgen geen belofte van een speciale enhanced versie, geen dramatische prestatiewinst en geen nieuwe visuele modi die herdefiniëren hoe een Game Boy Advance-remake eruit hoort te zien. In plaats daarvan krijgen we een trouwe release die toevallig op beide systemen draait, waarbij Switch 2 een systeemniveau-communicatiefunctie toevoegt terwijl we spelen. Als je het type bent dat klassieke games graag speelt terwijl je met vrienden praat, is dat een leuke moderne laag erbovenop. Als je hoopte dat Switch 2 de game zou transformeren tot iets wat het nooit bedoeld was te zijn, is de officiële houding in feite: “houd het nuchter.”

Waarom deze niet in Game Boy Advance – Nintendo Classics zitten

Een van de luidste vragen is waarom FireRed en LeafGreen niet worden toegevoegd aan de Game Boy Advance-klassieke collectie die via Nintendo Switch Online-tiers binnenkomt. Het officiële antwoord is simpel: deze games worden aangeboden als losse software en zijn niet gepland voor release als onderdeel van de Game Boy Advance – Nintendo Classics-collectie. Dat klinkt als een eenvoudige zin, maar hij weegt zwaar. Het vertelt ons dat dit geen “uiteindelijk worden ze wel inbegrepen”-situatie is, tenminste niet onder het huidige plan. Het hint ook naar een strategie waarbij bepaalde evergreen namen uit de abonnementsbibliotheek worden gehaald en als speciale drops worden gepositioneerd, gekoppeld aan jubilea of grote merkmomenten. Als je het abonnementsmodel fijn vindt omdat het voelt als een all-you-can-play buffet, voelt dit als de chef die naar één gerecht wijst en zegt: “deze is à la carte.” Als je graag specifieke titels echt bezit, kan het prima voelen. Hoe dan ook is het een bewuste keuze en de officiële wording laat weinig ruimte voor “misschien volgende maand.”

De 30-jaar-vieringlogica – waarom FireRed en LeafGreen

Waarom juist deze games, en waarom nu? De officiële uitleg leunt op het jubileum: ter viering van 30 jaar Pokémon vond Nintendo het leuk om terug te keren naar de “ultieme versies” van de oorspronkelijke Kanto-avonturen met speciale releases. Die formulering is belangrijk, omdat het FireRed en LeafGreen neerzet als een best-of-Kanto keuze in plaats van een pure “begin bij de allereerste cartridges” move. FireRed en LeafGreen zijn niet de originele Red en Blue zoals ze eerst bestonden, maar ze zijn ontworpen als een verbeterde terugkeer naar die reis, met toevoegingen en verfijningen uit hun tijdperk. Het is alsof je voor een verjaardag een geremasterd album kiest in plaats van een krakende cassette die je in een la vond. Sommige mensen zullen nog steeds de allereerste originelen willen voor de historische vibe, en dat is prima. Nintendo’s logica is alleen dat de meeste spelers Kanto liever beleven in deze meer gepolijste vorm, zeker voor een feestelijk moment dat op een breed publiek mikt.

Waar klassieke Pokémon nu binnen Nintendo Switch Online past

De officiële FAQ trekt ook een lijn rond welke Pokémon-klassiekers momenteel beschikbaar zijn via Nintendo Switch Online-bibliotheken. Aan de Game Boy – Nintendo Classics-kant wordt Pokémon Trading Card Game genoemd als onderdeel van die collectie met een Nintendo Switch Online-lidmaatschap. Op Nintendo Switch Online + Expansion Pack noemt de FAQ Pokémon Mystery Dungeon: Red Rescue Team onder de Game Boy Advance-collectie, en Pokémon Puzzle League, Pokémon Snap, Pokémon Stadium en Pokémon Stadium 2 onder Nintendo 64. Daarna volgt de botte maar eerlijke afsluiter: er is niets aan te kondigen over andere mogelijke titels. Dat is belangrijk omdat het ons ervan weerhoudt om te hard in theeblaadjes te lezen. We kunnen als fans nog steeds speculeren, zeker, maar de officiële houding is: “dit is wat er nu is, en we beloven niet wat het volgende wordt.” Op een bepaalde manier maakt dat de losse FireRed en LeafGreen-release nóg doelbewuster – het is een aparte rijbaan naast de abonnementsbibliotheken, niet een opstap ernaartoe.

Aankoopchecklist en voor wie deze release perfect is

Als we de soepelst mogelijke ervaring willen, helpt een simpele checklist enorm. Eerst: bevestig de releasedatum op de listing en beslis of we pre-purchasen of wachten tot launch day. Tweede: verifieer de taalversie vóór het afrekenen, want we kunnen later niet vertrouwen op een in-game taalswitch. Derde: zet verwachtingen rond multiplayer: lokale draadloze verbinding werkt, online play niet, en de Wireless Club in het Pokémon Center is waar we verbinden. Vierde: onthoud dat we geen Nintendo Switch Online nodig hebben om te spelen, dus dit is een simpele buy-and-play setup. En tot slot: beslis wat voor speler we zijn. Als we hier zijn voor nostalgie, een ontspannen replay en misschien wat lokale trades met een vriend, past deze release als een handschoen. Als we online battles, global trading en moderne netwerkfeatures willen, moeten we dit behandelen als een klassieke ervaring met klassieke grenzen. Hoe dan ook: 27 februari wordt een leuke reden om weer een starter te kiezen en te doen alsof we niet al precies weten welke het wordt.

Conclusie

Dat Pokémon FireRed Version en Pokémon LeafGreen Version op 27 februari in de Nintendo eShop landen is een groot nostalgisch moment, maar het is ook een release waarbij details belangrijker zijn dan hype. We krijgen losse aankopen, we hebben geen Nintendo Switch Online nodig en multiplayer blijft stevig in de lokale draadloze hoek via de Wireless Club en Union Room. Online play wordt niet ondersteund, dus de “spreek af met een vriend”-spirit is het punt, niet een toevallige beperking. Taalversies zijn ook een echte factor, omdat deze releases vasthouden aan de originele-era aanpak van aparte builds per taal, wat betekent dat we moeten verifiëren wat we kopen vóór we bevestigen. Op Nintendo Switch 2 is GameChat de opvallende moderne laag, terwijl prestaties niet worden verkocht als betekenisvol anders dan op de originele Switch. Als we erin gaan met de juiste verwachtingen, is dit een nette, officiële route terug naar Kanto – en eerlijk, soms is het beste soort trip precies die waarbij niemand probeert de kaart opnieuw uit te vinden.

FAQ
  • Hebben we Nintendo Switch Online nodig om FireRed en LeafGreen te kopen of te spelen?
    • Nee. Een Nintendo Switch Online-lidmaatschap is niet vereist om één van beide games te kopen of te spelen.
  • Kunnen we ruilen en vechten met andere spelers?
    • Ja, maar alleen via lokale draadloze verbinding. We kunnen verbinden met maximaal vier andere spelers in de Wireless Club en Union Rooms gebruiken voor ruilen, gevechten of een minigame.
  • Wordt online ruilen of online vechten ondersteund?
    • Nee. Online play wordt niet ondersteund, dus multiplayer is beperkt tot lokale draadloze verbindingen.
  • Kunnen we de gametaal na aankoop wijzigen?
    • Nee. Er worden aparte taalversies verkocht en er zijn geen in-game opties om van taal te wisselen, dus we moeten de taal op de listing checken vóór we kopen.
  • Komen deze naar de Game Boy Advance – Nintendo Classics-collectie?
    • Nee. Het officiële plan is om ze als losse software te verkopen, niet als onderdeel van de Game Boy Advance-klassieke bibliotheek.
Bronnen